Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010


Ανδρέας.....
Τότε που με τον Γιώργο τον Φωτάκη ξενυχτούσαμε για να τον ακούσουμε μέσα απο την Ντοιτσε Βέλλε στα σκοτεινά χρόνια της χούντας.





Τρεις ιστορικές φωτογραφίες απο το καταπληκτικό blog
α.Το αυτοκίνητο μετά την απόπειρα στην Αθήνα που είχε σαν εξέλιξη την δολοφονία του Ίωνα Δραγούμη μόνου συντηρητικού πολιτικού που θα μπορούσε να συνομιλήσει με τον Βενιζέλο।
β.Η γνωστή τριανδρία του Θερίσσου και
γ.Ο Βενιζέλος στο μέτωπο

Φαίνεται ότι δεν τα χρειάζονται …..

Χάθηκαν πιστώσεις έργων ύψους 270.000,00 ευρώ στο Δήμο Κισάμου από το πρόγραμμα ‘Θησέας’. Τα έργα (κατασκευή γεφυρών του σχεδίου πόλης και επέκταση αγωγού ύδρευσης) προεντάχθηκαν με την 1034/18-3-2009 απόφαση της Επιτροπής και δεν χρηματοδοτούνται γιατί ο Δήμος Κισάμου δεν μπόρεσε (γιατί άραγε;) να έχει το αποτέλεσμα της δημοπρασίας μέχρι 25 Ιουνίου 2010 (15 μήνες μετά!). Και με την απόφαση 123/3-8-2010 θα εκτελέσει το έργο από τις εισφορές του σχεδίου πόλης, λες και τα χρήματα που υπάρχουν περισσεύουν. Αλλά και για τα έργα που εκτελούνται με αυτά, μια και δεν φτάνουν για την ολοκλήρωση του, υπάρχουν προτεραιότητες; Γιατί δεν διαμορφώνονται οι δρόμοι στις παραλιακές περιοχές Τελωνείου και Πλάκας, που είναι υψηλής ανάπτυξης και προστιθέμενης αξίας για το Δήμο, αλλά δαπανώνται σε έργα ελάσσονος σημασίας ή περιστασιακά; Πρόσφατα δε έγινε και αυτό! Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν αποδέχτηκε πίστωση 170.000,00 ευρώ από το πρόγραμμα ‘Πράσινη Ανάπτυξη’ για έργα για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία, τον πολιτισμό και τον τουρισμό. Η αντιπολίτευση με την αιτιολογία ότι δεν υπήρξε διαβούλευση για τα έργα που θα ενταχθούν και τα θεώρησε προεκλογικά. Και από την συμπολίτευση, γιατί κάποιοι δεν συμμετείχαν και άλλοι προσπαθούσαν να αποκομίσουν οφέλη, αφού φαίνεται δεν υπάρχει σχεδιασμός με προτεραιότητες και συντονισμένη δράση. Αλήθεια, σε μια εποχή που άλλοι προσπαθούν να αντλήσουν πόρους από ανταγωνιστικά προγράμματα, πως είναι δυνατό να χάνονται χρήματα που μας δίνουν; Αν έτσι πορευτούμε και με το ‘Καλλικράτη’ δεν θα μας φταίνε οι άλλοι ή το μέγεθος του Δήμου για αυτά που θα συμβούν.
ΚΣΧ


Δηλαδή οι αγρότες μας θα παράγουν kw αλλά θα τρώνε ντομάτες Μονάχου;

Τότε γιατί φτιάχνονται τόσοι αγωγοί μεταφοράς αερίου και πετρελαίου;

Γιατί η Κρήτη είναι εκτός διασύνδεσης και θα χαθούν τόοοοσα εισοδήματα απο την μη παραγωγή ρεύματος απο τις στέγες;

Πως και δεν το έχουν αντιληφθεί οι οικολόγοι και οι βουλευτές , βραδυπορούν οι βραδυάζονται;

Η Κίσαμος μέχρι στιγμής, δεν έχει ούτε ένα Φ/Β σύστημα.

Άραγε θα κάμει ο Δήμος αίτηση για εγκατάσταη Φ/Β στο νότιο τμήμα της χερσονήσου της Γραμπούσας όπου επιτρέπονται διάφορες χρήσεις ;

Αλλά για το τι σημαίνει πράσινη ανάπτυξη θα τα ξαναπούμε,σύντομα.

Όπως θα δούμε και τι είναι πίσσα ανάπτυξη (που πρεσβεύει και οικολογών δήμαρχος) που όμως <<φέρνει ψήφους>>...

Προς το παρών ας ,......απολαύσουμε άλλη μια φούσκα εις βάρος των πολλών, και απροστάτευτων αγροτών.

Μην είδατε κάποιο <<ηγέτη>> να τους προστατεύει;

Κάθε εποχή και η φούσκα της।

Συμπολίτες ΠΡΟΣΟΧΗ.Οι μελετητές τα παίρνουν πριν...


Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας
Μετά την κατάρρευση της Ισλανδικής τράπεζας Icesave τον Οκτώβριο του 2008, η Ισλανδική κυβέρνηση βρήκε έναν πρωτότυπο τρόπο για να σταματήσει ένα εκκολαπτόμενο σχέδιο αποζημίωσης της Βρετανίας και της Ολλανδίας, πραγματοποιώντας ‘χρηματοπιστωτικό δημοψήφισμα’, στο οποίο έθεσε στο λαό της χώρας το εξής, ‘δύσκολο’, δίλλημα: ‘να χρεωθείτε προκειμένου να πληρωθεί η αποζημίωση ή όχι;’ Το προφανές αποτέλεσμα της κάλπης ήταν ένα βροντερό ‘όχι’ καθώς η συλλογιστική διαδρομή που ακολούθησε ο λαός προκειμένου να αποφασίσει θετικά ή αρνητικά στηρίχτηκε στην οργή του για την κρίση, την οποία ‘θα πρέπει να πληρώσουν οι τραπεζίτες’, αδιαφορώντας για τις οικονομικές, εμπορικές, πολιτικές και διπλωματικές επιπλοκές και συνέπειες που μπορούσε να επιφέρει μία τέτοια απόφαση. Η αντίδραση των δανειστών ήρθε άμεσα και ιδιαίτερα αφού τα δύο κράτη αναγκάστηκαν να αποζημιώσουν τα ίδια τους Βρετανούς και τους Ολλανδούς πολίτες τους που έχασαν τα κεφάλαια τους εξαιτίας της πτώχευσης της Icesave, πληρώντας 5 δις δολάρια, και υποσχόμενα πως ‘θα πάρουμε πίσω όσα μας χρωστά η Ισλανδία έστω και αν περάσουν πολλά χρόνια πριν συμβεί αυτό’. Η αντίδραση ήρθε και από διεθνείς οργανισμούς 1, 5 χρόνο αργότερα, όταν η υποψηφιότητα της Ισλανδίας στην ΕΕ τέθηκε υπό αμφισβήτηση, ενώ το ΔΝΤ ανακοίνωσε πως η χώρα δε μπορεί να συνεχίσει να λαμβάνει δάνεια πριν βρεθεί λύση σε σχέση με τα ήδη υπάρχοντα. Παρά τα πρωτοφανή πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, παρόμοιες περιπτώσεις εκμετάλλευσης από κράτη ιδιόμορφων χρηματοπιστωτικών / νομικών οδών προκειμένου να αποφύγουν να πληρώσουν δανειστές τους ή να πετύχουν ευνοϊκότερους όρους αποπληρωμής, δεν είναι σπάνια. Η Ρωσία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση του 1998, έχοντας μολυνθεί από τον ‘ιό’ της ασιατικής κρίσης του 1997, τροποποίησε τη σχετική με τα ομόλογα που βρέθηκαν στο επίκεντρο της κρίσης νομοθεσία, ενώ παράλληλα προχώρησε σε αναδιάρθρωση του από το αγγλικό δίκαιο διεπόμενου χρέους της. Η Ουρουγουάη προχώρησε σε αλλαγή της νομοθεσίας για τα ομόλογα που διέπονταν από το τοπικό της δίκαιο το 2003. Με την Ελλάδα να βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας, παγκόσμιας, κρίσης κρατικού χρέους και να αποτελεί την πρώτη χώρα της ΕΕ που αναγκάστηκε να χτυπήσει την πόρτα του ΔΝΤ, το ερώτημα αν υπάρχουν κρυφοί χρηματοπιστωτικοί / νομικοί δρόμοι τους οποίους θα μπορούσε να διαβεί ώστε να βρεθεί σε μία λιγότερο αρνητική, από τη σημερινή της, χρηματοπιστωτική θέση, είναι εξαιρετικά κρίσιμο. Ιδιαίτερα, δε, αν αυτό μπορεί να συμβεί με τη συγκατάθεση των δανειστών μας και τελικά ισχυροποιώντας την Ελλάδα τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά. Χρηματοπιστωτικές / νομικές εκθέσεις για το ελληνικό χρέος και τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης τουΣύμφωνα με συμπεράσματα από ειδική έρευνα για το ελληνικό χρέος, που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή μεγάλης δικηγορικής εταιρίας της Νέας Υόρκης και ενός καθηγητή από τη νομική σχολή αμερικανικού πανεπιστημίου, η ‘ελληνική κρίση χρέους είναι ιδιάζουσα με έναν τρόπο που δίνει στην Ελλάδα ορισμένα εξαιρετικά και σπάνια νομικά πλεονεκτήματα’. Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία από έρευνα του πανεπιστημίου Harvard για την επαναδιαπραγμάτευση κρατικού χρέους, όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, υπάρχει ένας δρόμος που εξυπηρετεί στο μέγιστο εφικτό βαθμό τόσο τη δανειολήπτρια χώρα όσο και τους δανειστές της. Ύψος χρέους - συμμετοχή ευρωπαϊκών & ελληνικών τραπεζών – λιανική κατοχήΚατ’ αρχήν και για να βάλουμε τα στοιχεία σε μία σειρά, το σύνολο του ελληνικού χρέους υπολογίζεται στα 319 δις ευρώ (τέλη Απριλίου, δε συμπεριλαμβάνεται η πρώτη δόση του πακέτου στήριξης). Από αυτά, τα 294 δις ευρώ είναι στη μορφή ομολόγων και 8, 6 δις ευρώ σε τίτλους του ελληνικού δημοσίου. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν επενδύσει περισσότερο από 240 δις ευρώ στο ελληνικό δημόσιο χρέος, με το μερίδιο των γαλλικών τραπεζών να ανέρχεται στα 55 δις, των ελβετικών στα 47 δις και των γερμανικών στα 30 δις, ενώ οι ελληνικές τράπεζες έχουν μερίδιο 40 δις στο χρέος (σύμφωνα με στοιχεία της Morgan Stanley). Ένα σημαντικό ποσοστό του χρέους έχει αγοραστεί από αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, hedge funds και διάφορες κατηγορίες επενδυτικών σχημάτων αλλά η λιανική κατοχή ελληνικού χρέους (όχι από επενδυτικά σχήματα) είναι πολύ μικρή. Αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα καθώς καθιστά μία ενδεχόμενη διαπραγμάτευση του χρέους ευκολότερη απ’ ότι αν αυτό ήταν αγορασμένο από χιλιάδες διαφορετικούς επενδυτές, όπως για παράδειγμα ίσχυε στην περίπτωση της Αργεντινής, που ήταν, σχεδόν, αδύνατο ακόμη και για την ίδια να υπολογίσει ποιος κατέχει το χρέος της. Γιατί η συγκέντρωση ελληνικού χρέους από λίγες τράπεζες κάνει την ελληνική κρίση διεθνές πρόβλημαΚαθώς το ελληνικό χρέος είναι ιδιαίτερα συγκεντρωμένο σε τράπεζες, η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα μετά το Μεξικό, το 1982, που μπορεί με μία ενδεχόμενη πτώχευση της να προκαλέσει διεθνή τραπεζική κρίση και μάλιστα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από αυτήν του Μεξικό, δεδομένου του ύψους των οφειλών της και των συνθηκών που έχει δημιουργήσει η παγκόσμια οικονομική κρίση. Επίσης, ένα σημαντικό ποσοστό των γερμανικών τραπεζών που κατέχουν ελληνικό χρέος, είναι κρατικές, γεγονός που κάνει το πρόβλημα πιο άμεσα συνδεδεμένο με το γερμανικό κράτος. Το αποτέλεσμα είναι πως η αποφυγή της πτώχευσης της Ελλάδας συνδέεται με την αποφυγή μίας ευρωπαϊκής και διεθνούς τραπεζικής κρίσης, η οποία αλλιώς θα ήταν, σχεδόν, δεδομένη. Πώς το ύψος ασφαλίστρων από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας (CDS) κάνει την κρίση ευρωπαϊκήΤο ύψος των ασφαλίστρων από το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας ξεπερνά τα 85 δις δολάρια, κάτι που σημαίνει πως αν αυτό το ενδεχόμενο λάβει χώρα, τα χρηματιστηριακά σχήματα που έχουν πουλήσει τα συγκεκριμένα ασφάλιστρα, θα πρέπει να προβούν σε αποζημιώσεις των ασφαλισμένων, με αποτέλεσμα μία νέα κρίση να προστεθεί στην τραπεζική, που ήδη, τότε, θα υπάρχει. Το νόμισμα του χρέους - εξωτερικό χρέος – χρέος σε συνάλλαγμαΣχεδόν το σύνολο του ελληνικού χρέους είναι εκφρασμένο σε ευρώ. Μόλις το 2% είναι σε δολάριο, γεν και ελβετικό φράγκο. Εξωτερικό θεωρείται το χρέος που είναι εκφρασμένο σε οποιοδήποτε άλλο πλην του εθνικού νομίσματος. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2000, που η Ελλάδα υιοθέτησε το ευρώ ως εθνικό νόμισμα, ένα πολύ μεγάλο τμήμα του χρέους ήταν εξωτερικό αλλά από το σημείο εκείνο και μετά, το 98%, περίπου, του χρέους μετατράπηκε σε χρέος σε ευρώ. Είναι η πρώτη φορά στην οικονομική ιστορία που χώρα η οποία κινδυνεύει με πτώχευση, πέρα από το ότι συγκαταλέγεται στις αναπτυγμένες οικονομίες, έχει και κοινό νόμισμα με μερικές από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Το δίκαιο που διέπει το ελληνικό χρέος – η ιδιάζουσα και ιδιαίτερα πλεονεκτική περίπτωση της ΕλλάδαςΤο δίκαιο το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις ενός κράτους είναι εξαιρετικά σημαντικό. Όπως είδαμε παραπάνω με την περίπτωση της Ισλανδίας, όταν το κράτος καταφέρει να υπογράψει δανειακές συμβάσεις που διέπονται από το δικό του δίκαιο, αποκτά ένα πανίσχυρο πλεονέκτημα έναντι των δανειστών του καθώς μπορεί, σε οποιαδήποτε κρίσιμη χρονική στιγμή, να τροποποιήσει όχι τις ίδιες τις συμβάσεις αλλά τον αναγκαστικό νόμο που τις καθορίζει, έτσι ώστε να επιτύχει μία de facto διαπραγμάτευση του χρέους, χωρίς, στην ουσία, οι δανειστές να μπορούν να αμυνθούν νομικά. Το αγγλικό δίκαιο είναι αυτό που ευνοεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τους δανειστές, στην περίπτωση κρατικής πτώχευσης, ενώ το γαλλικό είναι ένα από τα πλέον ‘φιλικά’ για το δανειολήπτη. Το πρωτοφανές χαρακτηριστικό όσο αφορά το ελληνικό χρέος, είναι ότι περισσότερο από το 90% αυτού διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Μόνο 25 δις ευρώ, περίπου από το σύνολο του χρέους διέπεται από διαφορετικό από το ελληνικό δίκαιο, το οποίο, στην πλειοψηφία των συγκεκριμένων δανειακών συμβάσεων, είναι το αγγλικό. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω ‘στην περίπτωση αναδιάρθρωσης του χρέους της, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Ελλάδας, μακράν, είναι πως τόσο μεγάλο ποσοστό αυτού διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Σε καμία άλλη περίπτωση στη μοντέρνα οικονομική ιστορία δεν υπήρξε χώρα που να μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά μία ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της με το να τροποποιήσει μερικά νομικά χαρακτηριστικά που διέπουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαλείων με τα οποία αυτό έχει εκδοθεί. ’Ρήτρες συλλογικής δράσης – ένα ακόμη μεγάλο πλεονέκτημα για την ΕλλάδαΚατά κανόνα, σε μία κρατική δανειακή σύμβαση οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να τροποποιήσουν τους όρους της μετά την υπογραφή της, κάτω από ορισμένες συνθήκες και με πλειοψηφία της τάξης του 51%, 66% ή 75%. Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι πως για το χρέος που διέπεται από το ελληνικό δίκαιο, αυτό δηλαδή που αντιστοιχεί στο 90% του συνόλου του ελληνικού χρέους, οι δανειστές δεν έχουν κανένα δικαίωμα τροποποίησης των όρων, ενώ για το χρέος που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, μετά το 2004 έγινε αλλαγή έτσι ώστε να απαιτείται πλειοψηφία της τάξης του 75% αντί για 66% προκειμένου μία τροποποίηση είναι νόμιμη. Αυτό συνεπάγεται πως για το 90% του χρέους της, μόνο η Ελλάδα μπορεί να τροποποιήσει του όρους των σχετικών δανείων. Εμπράγματες ασφάλειες / ενέχυρα – απόλυτα πλεονεκτική η θέση της ΕλλάδαςΚατά κανόνα, οι κρατικές δανειακές συμβάσεις περιλαμβάνουν όρους που ενεργοποιούν εμπράγματες ασφάλειες και ενέχυρα στην περιουσία του κράτους, σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής. Είναι άκρως εντυπωσιακό πως στο 90% του ελληνικού χρέους δεν υπάρχει κανένας τέτοιος όρος. Με απλά λόγια οι δανειστές μας βασίζονται στην αξιοπιστία, την ικανότητα και τη καλή διάθεση της Ελλάδας να πληρώσει το χρέος της και δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα στην περιουσία του κράτους στην περίπτωση πτώχευσης ή κωλύματος αποπληρωμής. Όσον αφορά το χρέος που διέπεται από το αγγλικό δίκαιο, υπάρχει μία ρήτρα που ενεργοποιεί εμπράγματη ασφάλεια και η οποία ορίζει πως στην περίπτωση που ή Ελλάδα αποδεχτεί τη δημιουργία εμπράγματης ασφάλειας πάνω στην περιουσία της για νέο χρέος της όχι σε ευρώ (εξωτερικό χρέος), τότε θα πρέπει να εξασφαλίσει ταυτόχρονα με εμπράγματη ασφάλεια και τα συγκεκριμένα δάνεια, ύψους 25 δις δολαρίων. Τα παραπάνω συνεπάγονται πως από τη μία το 90% του ελληνικού χρέους είναι πλήρως απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες ή ενέχυρα, ενώ το χρέος των 25 δις δολαρίων, ίσως να πρέπει να εξασφαλιστεί με εμπράγματη ασφάλεια αν το δάνειο του ΔΝΤ στο δικό του, ειδικό, νόμισμα, (SDR), θεωρηθεί δανεισμός σε συνάλλαγμα, ειδάλλως, θα πρέπει να εξασφαλιστεί μόνο στην περίπτωση σύναψης νέου δανείου σε συνάλλαγμα, ή στην περίπτωση που η χώρα επιστρέψει στη δραχμή. Όροι κήρυξης πτώχευσηςΗ πλειοψηφία των ελληνικών ομολόγων περιλαμβάνει τους εξής όρους για την ενεργοποίηση Γεγονότων Πτώχευσης:αδυναμία πληρωμής τόκων (περίοδος χάριτος 30 ημέρες)αδυναμία πληρωμής τόκων σε εξωτερικό χρέος ή επίσπευση (πρόωρη εξόφληση) του εξωτερικού χρέους από τους δανειστέςανακοίνωση γενικού χρεοστασίου για το εξωτερικό χρέοςκυβερνητική διαταγή που απαγορεύει στην Ελλάδα να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις τηςΣύμβαση δανειακής διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ (πακέτο στήριξης 80 δις ευρώ) – πλεονεκτήματα για τους δανειστέςΗ σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης δεν έχει κανένα, σχεδόν, από τα πλεονεκτήματα των προηγούμενων δανειακών συμβάσεων της Ελλάδας. Έτσι, το δίκαιο που την διέπει είναι το Αγγλικό, ενώ η Ελλάδα παρέχει εμπράγματη ασφάλεια για όλο το ύψος του δανείου και κατά προτεραιότητα στις χώρες που υπογράφουν τη συμφωνία, δεσμεύοντας την δημόσια περιουσία. Επίσης, οι δανειστές μπορούν να ωθήσουν την Ελλάδα σε αναγκαστική πτώχευση ακόμη και στην περίπτωση που εκείνη πληρώνει κανονικά τους τόκους της, αν αθετήσει, σύμφωνα με την ερμηνεία των δανειστών, οποιαδήποτε υποχρέωση της σύμφωνα με τους όρους του Μνημονίου Συνεννόησης. Διακανονισμός Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ. Ν. Τ - πλεονεκτήματα για τους δανειστέςΌπως και με τη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης, το δίκαιο του διακανονισμού με το ΔΝΤ είναι το αγγλικό ενώ τα δάνεια εξασφαλίζονται από εμπράγματη ασφάλεια στην περιουσία του ελληνικού δημοσίου. Αν μάλιστα θεωρηθεί πως το δάνειο του ΔΝΤ είναι σε συνάλλαγμα, τότε, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της σχετικής έρευνας, ενεργοποιείται και η εμπράγματη ασφάλεια στα δάνεια των 25 δις ευρώ. Πώς μπορεί η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα της ότι ότι το 90% του χρέους (αυτού προ συμφωνίας με ΕΕ – ΔΝΤ) διέπεται από το ελληνικό δίκαιο. Πώς θα μπορούσε να τροποποιήσει η Ελλάδα το εθνικό της δίκαιο εκμεταλλευόμενη τη διεθνή συγκυρίαΟι διεθνείς επενδυτές είναι πολύ διστακτικοί στο να αγοράσουν ομολόγα που εκδίδονται από αναδυόμενα κράτη γιατί φοβούνται πως το εκδίδον κράτος μπορεί κάποια στιγμή να μπει στον πειρασμό να αλλάξει το δίκαιο του με τρόπο που να θέσει σε κίνδυνο την αξία ή τη δυνατότητα αναγκαστικής εκτέλεσης αυτών των ομολόγων. Τέτοιου είδους αλλαγές γίνονται, κατά κανόνα, αποδεκτές και από τα αμερικανικά και τα αγγλικά δικαστήρια αν το δίκαιο που διέπει τα ομόλογα επιβεβαιωθεί ότι είναι αυτό του εκδίδοντος κράτους. Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, στην περίπτωση της Ρωσίας και της Ουρουγουάης. Όταν, όμως, η έκδοση ομολόγων γίνεται από αναπτυγμένα κράτη, μέσω της οργανωμένης διεθνούς αγοράς κεφαλαίων, τότε η αποδοχή του όρου τα ομόλογα να διέπονται από το κρατικό δίκαιο γίνεται πιο εύκολα αποδεκτή, καθώς ένα αναπτυγμένο κράτος πολύ δύσκολα θα ρισκάρει την αξιοπιστία του και την καλή πιστοληπτική του αξιολόγηση από τους διεθνείς οίκους, προκειμένου να τροποποιήσει προς δικό του όφελος το νόμο που διέπει το υπάρχον χρέος του. Στην περίπτωση της Ελλάδας, ωστόσο, η χώρα έχει, ήδη, υποβαθμιστεί σε μη επενδυτικό επίπεδο από όλες τις εταιρίες πιστοληπτικής αξιολόγησης, έχει, ήδη, βγει εκτός της αγοράς κεφαλαίων για διάστημα, τουλάχιστον, 2 ετών και έχει ήδη αναγκαστεί να στραφεί σε μηχανισμούς στήριξης, παρά το γεγονός πως δε χρησιμοποίησε το πλεονέκτημα της δυνατότητας αλλαγής του αναγκαστικού νόμου που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις. Έτσι, η Ελλάδα θα μπορούσε να τροποποιήσει το εθνικό της δίκαιο με τρόπο τέτοιο που να της επιτρέπει, όταν θα υπάρχει διαπιστωμένη διεθνής κρίση ή διεθνής ύφεση, η οποία να επιβεβαιώνεται τόσο από το ΔΝΤ, όσο και από την ΕΕ, την ΕΚΤ και την FED (Κεντρική Τράπεζα Νέας Υόρκης) ο δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) να μπορεί μονομερώς και για όσο διάστημα η διεθνής ύφεση και οι συνέπειες που έχουν πηγάσει αυτήν είναι παρούσες:α) να αυξήσει την περίοδο χάριτος (διάστημα αδυναμίας αποπληρωμής) β) να έχει το δικαίωμα έκδοσης νέων ομολόγων προς αντικατάσταση των παλιών που λήγουν στο διάστημα κατά το οποίο η κρίση και οι συνέπειες που απορρέουν από αυτήν παραμένουν σε ισχύ. Τα νέα ομόλογα να παρέχουν εύλογο περιθώριο λήξης, που να διευκολύνει την Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της χωρίς να υπονομεύει την σταθερότητα της οικονομίας και του πολιτικού της συστήματος. Το διάστημα παράτασης της λήξης να μπορεί να ορίζεται ανάλογα με την πρόβλεψη των διεθνών φορέων που αναφέρθηκαν παραπάνω για το πέρας της κρίσης ή της ύφεσης, με τη δυνατότητα για επαναδιαπραγμάτευση της εν λόγω ημερομηνίας στην περίπτωση αποδεδειγμένης επιδείνωσης ή βελτίωσης της διεθνούς οικονομίας. Στις ρυθμιστικές των παραπάνω διατάξεις, να ορίζεται η υποχρέωση για προσπάθεια εξωδικαστικού διακανονισμού μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της, τα αποτελέσματα του οποίου, επιτυχή ή όχι, να πρέπει να υποβάλλονται στο αρμόδιο ελληνικό δικαστήριο προκειμένου να αποφασίσει για τους όρους των νέων ομολόγων. Οι νομοθετικές τροποποιήσεις να στηρίζονται σε αντικειμενικούς μηχανισμούς ενεργοποίησης μέτρων προστασίας του δανειολήπτη σε περιπτώσεις κρίσης & να λαμβάνουν υπόψη και το συμφέρον των δανειστώνΤο παραπάνω είναι, απλά, ένα παράδειγμα των νομοθετικών τροποποιήσεων στις οποίες μπορεί να προβεί η Ελλάδα. Η ουσία είναι πως το γεγονός ότι το 90% του χρέους διέπεται από το ελληνικό δίκαιο δίνει το νομικό δικαίωμα στην Ελλάδα να βάλει, μονομερώς, ‘τέλος’ στην κρίση με μία απλή αλλαγή νόμου ενώ όσο πιο λογική και λιγότερο προκλητική είναι αυτή και όσο περισσότερο στηρίζεται σε αντικειμενικές συνθήκες προκειμένου να πραγματοποιηθεί ενεργοποίηση των σχετικών με την προστασία του δανειολήπτη ρητρών, στην περίπτωση διεθνούς κρίσης ή ύφεσης, τόσο περισσότερες θα είναι και οι πιθανότητες να γίνει αποδεκτή και από τα αμερικανικά και αγγλικά δικαστήρια, όπως είναι, εξάλλου, ο κανόνας σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμη και προκλητικών μονομερών τροποποιήσεων ανάλογων νομοθεσιών. Το δικαίωμα αυτό της Ελλάδας υπήρχε τόσο πριν ξεσπάσει η κρίση ενώ υπάρχει και σήμερα και μπορεί να ασκηθεί ανά πάσα στιγμή. Αυτό παρέχει ένα εξαιρετικά ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στη χώρα, καθώς οι δανειστές της γνωρίζουν πως εξ αρχής είχε και μέχρι σήμερα συνεχίζει να έχει τη δυνατότητα να εξυπηρετήσει το συμφέρον της, χωρίς να κινδυνεύει από νομικές κυρώσεις, με μία απλή αλλαγή του εθνικού νόμου και παρόλα αυτά επέλεξε το δύσκολο δρόμο της λήψης πολύ σκληρών μέτρων χωρίς να βλάψει στο ελάχιστο τα συμφέροντα τους (των δανειστών). Συμπεράσματα από την έκθεση του Harvard και το ελληνικό πλεονέκτημα – πώς να αποφύγουμε την πτώχευση με τον ιδανικότερο δυνατό τρόπο Σύμφωνα με έκθεση του Harvard για τις αναδιαρθρώσεις κρατικού χρέους, ο ‘ιδανικός’, ίσως, τρόπος, φαίνεται να είναι η πρόταση για εθελοντική ανταλλαγή των παλιών ομολόγων, για τα οποία υπάρχει δυσκολία αποπληρωμής εις ολόκληρο και στην ώρα τους, με νέα ομόλογα. Αν οι δανειστές αρνηθούν να συμμετάσχουν στην εθελοντική ανταλλαγή, τότε κινδυνεύουν διπλά, σύμφωνα με την έκθεση. Από τη μία υπάρχει ο κίνδυνος να συμφωνήσει το 75% των υπόλοιπων δανειστών και έτσι αυτοί που δε συμμετείχαν να μείνουν με τα παλιά ομόλογα, τα οποία θα πρέπει να επισπεύσουν, οδηγούμενοι σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη και από την άλλη αν η πλειοψηφία των δανειστών δε συμμετέχει στην εθελοντική ανταλλαγή, το κράτος, κατά πάσα πιθανότητα, θα πτωχεύσει και κινδυνεύουν όλοι να χάσουν σημαντικό τμήμα του κεφαλαίου τους και φυσικά να οδηγηθούν σε μία πολυετή δικαστική διαμάχη. Όλα τα παραπάνω αφορούν σε περιπτώσεις που το δίκαιο που διέπει το κρατικό χρέος δεν είναι αυτό του δανειολήπτη αλλά το αγγλικό ή αυτό του δανειστή. Ακόμη και σε αυτήν τη, μη πλεονεκτική, για τον δανειολήπτη περίπτωση, η έκθεση αναφέρει πως η εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων είναι, μάλλον, η ιδανική λύση και για τους δανειστές. Μάλιστα, σύμφωνα με δεδικασμένο στα αμερικανικά δικαστήρια, μετά από μία εθελοντική ανταλλαγή χρέους δεν τίθεται θέμα πληρωμής ασφαλίστρων χρέους ούτε σε αυτούς που συμμετείχαν αλλά ούτε και σε αυτούς που δε συμμετείχαν σε αυτήν. Η συλλογιστική του δικαστηρίου στην απόρριψη σχετικού αιτήματος από δανειστή που συμμετείχε σε εθελοντική αναδιαπραγμάτευση ήταν πως α) δεν υπήρξε υποχρεωτική συμμετοχή και β) δεν υπήρξε καν αλλαγή των όρων της αρχικής δανειακής σύμβασης αφού αυτή δεν καταργήθηκε αλλά ανταλλάχτηκε με νέα. Λαμβάνοντας υπόψη το επιπλέον ιδιάζον πλεονέκτημα της Ελλάδας, η πιθανότητα αποδοχής μίας εθελοντικής ανταλλαγής χρέους από τους πιστωτές μας αγγίζει το 100%, καθώς αν αρνηθούν, η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα της για αλλαγή του νόμου και να τους υποχρεώσει να δεχτούν πολύ χειρότερους όρους. Κίνδυνος απώλειας του μοναδικού πλεονεκτήματος της Ελλάδας – συμπεράσματα – προτάσεις Η Ελλάδα βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης με συνολικό χρέος ύψους, περίπου, 319 δις ευρώ, τα 296 δις από τα οποία διέπονται από το ελληνικό δίκαιο. Μετά την προσφυγής της στο ΔΝΤ και της αίτησης για δανεισμό από την ΕΕ, οδηγήθηκε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων ύψους 110 δις ευρώ, με νέους, μη συμφέροντες, όρους. Τα δάνεια αυτά, ωστόσο, χρησιμοποιούνται και θα χρησιμοποιηθούν για την αποπληρωμή τμήματος του αρχικού χρέους της, των 319 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει, ουσιαστικά, πως η Ελλάδα ανταλλάσσει παλιό χρέος, το οποίο διέπεται από ελληνικό δίκαιο και στο οποίο δεν υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία, με νέο χρέος, το οποίο διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και στο οποίο υπάρχουν εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία. Επιπλέον, μετά την απόφαση της ΕΚΤ για την αγορά ελληνικών ομολόγων, έχουν πραγματοποιηθεί αγορές ύψους, περίπου, 25 δις ευρώ. Αυτό συνεπάγεται πως οι δανειστές μας, πουλούν ομόλογα από το παλιό χρέος στην ΕΚΤ, η οποία το αγοράζει με τη δέσμευση της Ελλάδας να τα καλύψει με τη δημόσια περιουσία της. Αν και τα ομόλογα αυτά εξακολουθούν να διέπονται από το ελληνικό δίκαιο, επιβαρύνονται, πλέον, με εμπράγματη ασφάλεια. Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω μηχανισμών απειλεί να οδηγήσει την Ελλάδα μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια, σε μία κατάσταση όπου από τη μία το χρέος της θα έχει αυξηθεί σημαντικά, σε σχέση με αυτό πριν τις συμφωνίες στήριξης, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό του θα έχει μετατραπεί από υποκείμενο στο ελληνικό δίκαιο και χωρίς εμπράγματες ασφάλειες, σε υποκείμενο στο αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματες ασφάλειες. Μία τέτοια εξέλιξη θα φέρει την Ελλάδα σε πολύ χειρότερη διαπραγματευτική θέση απ’ ότι πριν από την κρίση ή ακόμη και σήμερα, αφαιρώντας της σε πολύ μεγάλο βαθμό τα πλεονεκτήματα που έχει, τα οποία αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά σημαντικά και σπάνια με βάση τις προαναφερόμενες σχετικές εκθέσεις. Αυτό σημαίνει πως είναι επιτακτική ανάγκη η Ελλάδα να προσαρμόσει, άμεσα, την διαπραγματευτική της πολιτική με τους δανειστές της, να εκμεταλλευτεί τη διαφαινόμενη νέα διεθνή ύφεση ως ευκαιρία για την πρόταση εθελοντικής ανταλλαγής παλαιών ομολόγων με νέα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ήπιας αλλαγής του νόμου που διέπει το ελληνικό χρέος. Σε αυτήν την περίπτωση η Ελλάδα μπορεί να ζητήσει να οριστεί ως διαμεσολαβητής των διαπραγματεύσεων της με τους δανειστές της το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, η ΕΕ, ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας τόσο στην ίδια όσο και στους δανειστές της. Οι δανειστές δε θα απολέσουν καθόλου από το κεφάλαιο τους αλλά, απλά, θα διευκολύνουν την Ελλάδα παρέχοντας της τον απαραίτητο χρόνο για να ανασυνταχτεί οικονομικά και δημοσιονομικά. Επιπλέον, καθώς η Ελλάδα έχει, ήδη, λάβει πολύ σκληρά μέτρα για τη μείωση των δημοσιονομικών της ελλειμμάτων, έχει καταφέρει να ανακτήσει σε σημαντικό βαθμό τη χαμένη αξιοπιστία της αλλά και να δείξει τη μεγάλη προθυμία της να ξεπληρώσει τους δανειστές της πλήρως. Έτσι, με μία προσαρμογή της διαπραγματευτικής της πολιτικής, μπορεί να βρεθεί μέσα σε λίγους μήνες σε εξαιρετικά καλύτερη θέση από τη σημερινή της, βοηθώντας, ταυτόχρονα στην αποκλιμάκωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης στην Ευρώπη και εξυπηρετώντας με αυτόν τον τρόπο τόσο τους δανειστές της όσο και άλλα κράτη τα οποία βρίσκονται σε δεινή χρηματοπιστωτική θέση, καταλήγοντας να παίξει ένα διεθνή σταθεροποιητικό ρόλο. Καθώς, μάλιστα, τα ελληνικά ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ είναι χαμηλότερης αξίας, σήμερα, από αυτήν που κατέβαλλε η Τράπεζα, μία τέτοια εξέλιξη θα εξυπηρετούσε και την ΕΚΤ, αποκαθιστώντας τη πληγωμένη αξιοπιστία της και συμβάλλοντας στη μείωση του ποσού των ομολόγων που θα πρέπει να αγοράσει αν η ελληνική κρίση επιδεινωθεί. Ακόμη, το παραπάνω σενάριο θα διαλύσει κάθε ελπίδα κερδοσκοπίας στα ελληνικά ομόλογα αλλά και τα ελληνικά CDS, με ουσιαστική και αυξημένη πιθανότητα αποκλιμάκωσης των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων, επιτρέποντας στην Ελλάδα τόσο να προετοιμαστεί για την επιστροφή της στις αγορές κεφαλαίων ως νικήτρια, όσο και να βρει συνθήκες που θα της επιτρέψουν την ομαλή ένταξη της σε αυτές. Μία τέτοια εξέλιξη είναι πιθανό να βοηθήσει στην αποκλιμάκωση των επιτοκίων και των τιμών των CDS και άλλων περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών. Τέλος, το παράδειγμα της Ελλάδας δε κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο προς αντιγραφή και από άλλες χώρες με πρόβλημα, γιατί, από τη μία η Ελλάδα θα έχει λάβει σκληρότερα μέτρα από κάθε άλλη χώρα, πριν φτάσει στο σημείο να προτείνει εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων και από την άλλη η χρηματοπιστωτική της θέση, όπως είδαμε παραπάνω, είναι ιδιάζουσα. Έτσι, η Ελλάδα θα πάρει μία μεγάλη ανάσα και κατά πάσα πιθανότητα θα αρθεί η ανάγκη για τη λήψη και νέων μέτρων, κάτι που θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό σύστημα και θα συμβάλλει στη γέννηση βάσιμων ελπίδων για ουσιαστική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, γεγονός που θα επηρεάσει θετικά και την οικονομική και καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων, εγκαινιάζοντας την αρχή του τέλους της περιόδου απαισιοδοξίας και φόβου. Πάνος Παναγιώτου – διευθυντής ΕΚΤΑ – 3FVIP। com

Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010





Τόσα Ελληνικά τοπωνύμια;;

Τα ξέρουμε όλα;;



Περίεργα πράγματα συμβαίνουν την στιγμή της μεγαλύτερης αδυναμίας της Ελλάδας:

Άρση (πιθανόν) του casus belli

απο την Τουρκία.

"Συμμαχία" Ελλάδας Ισραήλ!!

Τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων νότια της Κύπρου!

Προσέγγιση Ισραήλ και Παλαιστινίων!!!

Ανάκληση απειλών κατά της Τουρκίας απο τις ΗΠΑ!!

Δοκιμές πυραύλων και προσβολές του Ιράν προς τη Δύση।

Πάντα μια κρίση λυνόταν με πόλεμο.....



Θυσίες..... και θυσιών συνέχεια.....


Για ποιους σκοτώνονται τα παλληκάρια των αεροπλάνων;


Για ποιους αφήνουν τη ζωή και φεύγουν ....τα νιάτα τους;


Για χάρη ποιών Ελλήνων αφήνουν πίσω τους ορφανά και αγέννητα;


Ας συμπληρώσουμε τα δυο νέα ονόματα στον μαρμάρινο κατάλογο του τέμπλου της Βίλας Κούνδουρου.....

Ας αδειάσουμε την μικρότητα μας για να κάνουμε χώρο για το μεγαλείο αυτών των παιδιών που "παίζουν" πόλεμο κάθε μέρα και κάθε νύχτα.






Εικόνες του Αιγαίου.
Εικόνες του γαλάζου και βάθος άσπρο του ουρανού
Της αυγής κορκάτη γάζα...... γαρούφαλλα του δειλινού
Μεσ' την υπόγεια την ταβέρνα...
(σουίτα)

Αυτό το τσιγάρο που καίει θα ΄ναι το προτελευταίο...
Το τελευταίο αύριο
(Τα ΝΕΑ)

Όποιος πετά δυναμίτες..... λέγετε οικολόγος;

Προκαλεί καταστροφή στο οικοσύστημα;

Το κεδροδάσος είναι δημόσιο ή ιδιωτικό δάσος;

Οι αστοί που το θέλουν, τους συμφέρει που βρωμοκοπάει ναι ή όχι;

Αριστερή εθνικοφροσύνη
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ Κυριακή 29 Αυγούστου 2010


ΕΣΕΙΣ τι δήμαρχο θα διαλέξετε; Υπέρ του μνημονίου ή κατά; Δισταγμοί δεν επιτρέπονται. Διότι κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι αυτό- το αν είναι δηλαδή υπέρ ή κατά της βοήθειας από την τρόικα- θα πρέπει να είναι το πρώτο και το καθοριστικό κριτήριο για τις επιλογές μας στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. ΤΩΡΑ βέβαια ορισμένοι, του γράφοντος περιλαμβανομένου, θα απορούν ενδεχομένως για το αν η αντίθεση στο μνημόνιο επιτρέπει σε έναν υποψήφιο να είναι και καλύτερος δήμαρχος. Αλλά αυτό ασφαλώς είναι μια πολύ μικρή περιπλοκή στη συλλογιστική των αντιμνημονιστών. Δυσκολότερο ενδεχομένως είναι να διακρίνουμε τους «υπέρ» και τους «κατά». ΑΣΦΑΛΩΣ υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ενα μέρος των πολιτών μπορεί να θεωρεί ότι πρέπει να δώσει τον υπέρ πάντων αγώνα για να καταργηθεί το μνημόνιο ως τεκμήριο υποτέλειας και καταλήστευσης του ελληνικού λαού. Ενα άλλο μέρος πάλι- φανατικοί νεοφιλελεύθεροι, για παράδειγμα- μπορεί να πιστεύει ότι και λίγο είναι, ότι θα έπρεπε να μας βάλουν ακόμη πιο σκληρούς όρους. Εμείς, όμως, οι υπόλοιποι; ΤΙ συμβαίνει, π.χ., με όσους θεωρούν το μνημόνιο αναγκαίο κακό γιατί διαφορετικά η Ελλάδα θα είχε οδηγηθεί στη χρεοκοπία; Ή πάλι σε ποια παράταξη τοποθετείται ένας πολίτης που δεν του αρέσει το μνημόνιο, αλλά από τη στιγμή που ψηφίστηκε θεωρεί ότι πρέπει να εφαρμοστεί για να μη βρεθούμε έξω από την ΟΝΕ; ΕΚΤΟΣ από τους βουλευτές, βλέπετε, οι οποίοι τελικώς πρέπει να πουν ένα «ναι» ή ένα «όχι», οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε την πολυτέλεια να υιοθετούμε και να εκφράζουμε πιο σύνθετες απόψεις που δεν μπορούν να συρρικνωθούν σε μια λογική μαύρου- άσπρου. Αυτός είναι και ο πλούτος της Δημοκρατίας που μας επιτρέπει παρά τις διαφωνίες μας να συμβιώνουμε πολιτισμένα. Ακόμη και να ψηφίζουμε έναν καλό δήμαρχο που δεν ανήκει στο κόμμα μας! ΣΟΦΙΣΤΕΙΕΣ; Μάλλον όχι. Γιατί κατά καιρούς έχουμε πληρώσει ακριβά τέτοιου είδους διαχωριστικές γραμμές. Κατ΄ εξοχήν οι αντιμνημονιστές της Αριστεράς άλλωστε θα έπρεπε να θυμούνται τον καιρό όπου η εθνικοφροσύνη είχε καταδικάσει εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών να ζουν στο περιθώριο. ΤΟ ότι από την Αριστερά πάει να αναβιώσει σήμερα ένα νέο είδος αριστερής εθνικοφροσύνης μαρτυρεί ασφαλώς πολλά για τη σταλινική νοοτροπία των ηγετικών στελεχών της. Δείχνει όμως ταυτόχρονα και το οριστικό της διαζύγιο από κάθε λογική δημιουργικών πολιτικών συνθέσεων: το πρωτεύον δεν είναι να βγουν καλοί δήμαρχοι αλλά στελέχη που με βεβαιότητα όταν το κόμμα το απαιτεί θα υπογράφουν ψηφίσματα κατά της τρόικας. ...ΕΚΤΟΣ κι αν όλα αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από δικαιολογίες για τη δεύτερη Κυριακή! Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr

Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010




(φωτογραφίες της Ελευθεροτυπίας)
Από το 1964 η λίμνη και το δάσος της Πρέβελη ανήκουν σε ιδιώτες!
(Ποιός ήταν Κρητικάρχης τότε;)
Η λίμνη και το δάσος της Πρέβελη ανήκουν σε ιδιώτες! Σε δύο αδέλφια με καταγωγή από το Χρωμοναστήρι, κοντά στην πόλη του Ρεθύμνου, τα οποία ζουν στην Αθήνα.
Η έκταση αυτή ανήκε στον πατέρα τους Αλκιβιάδη (Αλκή) Κοτζαμπασάκη ή Κοτζάμπαση, ο οποίος την αγόρασε το 1964 από τη Μονή Πρέβελη ύστερα από πλειοδοτικό διαγωνισμό.
Αυτό επιβεβαιώνεται από το μοναστήρι αλλά και από δικηγόρο του Ρεθύμνου, σε μια παλιά επιστολή του προς τον τοπικό τύπο, με αφορμή μια άλλη ιδιοκτησία του Α. Κοτζάμπαση, ενετικής εποχής. Η παρόχθια έκταση των 50 στρεμμάτων που κάηκε, ήταν κάποτε καλλιεργήσιμη και πολύ εύφορη. Στα σημεία που δεν υπήρχαν φοίνικες και αργότερα αναπτύχθηκαν θάμνοι, υπήρχαν κήποι με λαχανικά που καλλιεργούσαν οι καλόγεροι για τις ανάγκες τους. Ακόμα και σήμερα σώζονται χαλάσματα μικρών οικίσκων κοντά στα βράχια , όπου έμεναν πολλές φορές για να φροντίζουν τα περιβόλια.
Το 1964, το μοναστήρι πούλησε την έκταση στον Αλκιβιάδη Κοτζάμπαση, ο οποίος ήταν ευκατάστατος, ασχολούνταν με το χρηματιστήριο και τα ακίνητα και είχε αγοράσει επίσης στο Χρωμοναστήρι ένα ενετικό κτίσμα, τη Villa Claudio, την οποία στη συνέχεια δώρησε στην κοινότητα. Το κτίριο επισκευάστηκε, παραχωρήθηκε στο στρατό και σήμερα στεγάζει πολεμικό μουσείο.
«Η πώληση έγινε χωρίς τη θέληση των πατέρων, αλλά ασκήθηκαν πιέσεις», ανέφερε στην «Κ.Ε.» ο μοναχός Πρόδρομος. Δεν είναι γνωστό τι σχέδια είχε για την Πρέβελη ο Αλκής Κοτζάμπασης, που δεν ζει πια. Ισως ήθελε να την αξιοποιήσει τουριστικά, αλλά στη συνέχεια δεν πήρε άδεια. Πάντως, οι τίτλοι ιδιοκτησίας υπάρχουν, σύμφωνα με το δικηγόρο Ιωάννη Καλλέργη, στο υποθηκοφυλακείο.
Τουριστική ανάπτυξη
Το φοινικόδασος δέχεται καθημερινά τους καλοκαιρινούς μήνες περίπου 500 επισκέπτες, οι οποίοι φτάνουν είτε με τα πόδια από το μονοπάτι είτε με καραβάκια από τον Πλακιά. Λόγω του μεγάλου τουριστικού ενδιαφέροντος, αναπόφευκτα άρχισαν να αναπτύσσονται και οικονομικά συμφέροντα, συχνά στο περιθώριο του νόμου και με την ανοχή κρατικών υπαλλήλων. Στην παραλία , κάτω από τα αλμυρίκια , τοποθετήθηκαν δεκάδες ξαπλώστρες. Μετρήσαμε πάνω από 15 θαλάσσια ποδήλατα τα οποία χρησιμοποιούνται για «βόλτα» μέσα στο ποτάμι.
Συχνά δημιουργούνται φασαρίες για την εκμετάλλευση της τουριστικής κίνησης και πριν μερικά χρόνια, λόγω ανταγωνισμών, είχαν πυρποληθεί μερικά θαλάσσια ποδήλατα και τα απομεινάρια τους θάφτηκαν όπως όπως μέσα στο δάσος. Η παρουσία των υπηρεσιακών υπαλλήλων που θα ασκούσαν έλεγχο στην ασυδοσία ήταν πενιχρή όλα αυτά τα χρόνια. Η έλλειψη στοιχειώδους διαχείρισης, ήταν επίσης η αιτία της παρουσίας δεκάδων ή και εκατοντάδων σκηνιτών που έμεναν εκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Στις 3 Αυγούστου, έγινε μια μεγάλη επιχείρηση της αστυνομίας που ξήλωσε περίπου 50 σκηνές όπου έμεναν 100-120 άτομα, τα οποία εκδιώχθηκαν.
Α. ΠΑΠΠΑ.
Πόσες άραγε ομοιότητες υπάρχουν στο κείμενο αυτό με την ασυδοσία στο Λαφονήσι το Κεδροδάσος τον Μπάλλο τα Δώματα τον Άγ. Αντώνιο τον Αγ. Παύλο τα Γλυκά Νερά κοκ.
Πότε άραγε θα επιβληθεί το κράτος πάνω σε μειοψηφίες που όμως έχουν φωνή και προβολή και δίκιο επι του κοινόχρηστου χώρου......
ΙΦ

Πάμε Πολύμνια.
Μερικές φορές η μοίρα έχει άλλους ρόλους για τον καθένα μας.
Το στοίχημα, ζωής, που σου έλαχε, πριν αναλάβεις Διευθύντρια στο Ρέθυμνο, είναι τεράστιο αλλά και ... προσιτό.
Ο "Θεόφραστος" πρέπει να ξαναπρασινίσει
(σ)την Πρέβελη για να ξαναπρασινίσει το μέλλον των επόμενων απο εμάς.
Μαζί με τις ευαισθησίες του κόσμου του Ρεθύμνου, να κινητοποιηθεί και το λεγόμενο Πανεπιστήμιο των Ορέων, να δουλέψει το ΓΕΩΤΕΕ και ο Δητρακόπουλος και ο Ξανθόπουλος και ο Ντάφης, σε μια ημερίδα που πρέπει να σχεδιαστεί, χθες, για να προλάβουμε τις πρώτες βροχές.
Καλή δύναμη και να μην ξεχάσεις ότι Δασολόγος σημαίνει άρβυλο και όχι γόβα...
Γιάννης Φωτάκης

Βάσανα που ’χει και ο κομμουνισμός...
Tου Πασχου Mανδραβελη
Φυσικά θα διαψευσθούν οι ελπίδες (ή μήπως είναι σαρκασμοί;) όσων περιμένουν από το ΠΑΜΕ να διαδηλώσει στην επιχείρηση του ΚΚΕ «Τυποεκδοτική». Η εν λόγω εταιρεία προχώρησε αυγουστιάτικα σε 21 απολύσεις εργαζομένων, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι θα απολύσει άλλους είκοσι μέχρι τον Οκτώβριο. Εντάξει! Σύντροφος, συντρόφου μάτι δεν βγάζει. Από την άλλη όμως δεν μπορούμε παρά να κατανοήσουμε τη δυσχερή θέση στην οποία έχει περιέλθει το κόμμα-εργοδότης, αφού λειτουργεί σε καθεστώς αγοράς και οι οικονομικές συνθήκες το αναγκάζουν να συμπεριφερθεί σαν εκείνους που καταγγέλλει: «Στυγνός καπιταλιστής που σκέφτεται τον ισολογισμό και όχι τους ανθρώπους». Η εξήγηση ότι η «Τυποεκδοτική» απολύει για να μεγιστοποιηθεί ταχύτερα η μιζέρια του λαού και να έρθει η πολυπόθητη επανάσταση μάλλον δεν ευσταθεί.
Ομως: εκ του δισυπόστατου χαρακτήρα (από τη μία προστάτης των εργαζομένων και από την άλλη εργοδότης που απολύει εργαζόμενους) το ΚΚΕ κάτι έπρεπε να διδαχθεί. Οφειλε να κατανοήσει ότι τα προβλήματα της «Τυποεκδοτικής» τα έχουν κι άλλοι. Ετσι, προχωρούν σε απολύσεις, όπως ακριβώς κάνει το κόμμα του λαού. Οι απολύσεις λοιπόν μπορεί να αποτελούν μέγα πρόβλημα, αλλά η πολιτεία δεν μπορεί να σταθεί σ’ αυτό. Αν μπορούσε το κράτος να τις απαγορεύσει, οι επιχειρήσεις -μαζί και η «Τυποεκδοτική»- θα έκλειναν οπότε θα είχαμε ακόμη περισσότερους ανέργους. Αυτό που μπορεί να φροντίσει η πολιτεία είναι η μοίρα εκείνων που η καθοδική φάση του καπιταλισμού αφήνει εκτός παραγωγής. Να απλώσει ένα δίχτυ προστασίας, να δημιουργήσει ευκαιρίες επανεκπαίδευσης, να δώσει διέξοδο στους χιλιάδες που μένουν εκτός δουλειάς, είτε επειδή απαξιώθηκαν οι δεξιότητές τους είτε διότι ο καπιταλισμός είναι κακούργος και λειτουργεί με σκαμπανεβάσματα, αντί να ακολουθεί ευθεία γραμμή. Ετσι κι αλλιώς το χρέος της πολιτείας είναι πρωτίστως προς τους πολίτες της και όχι προς τους συντελεστές παραγωγής, είτε αυτοί είναι εργοδότες είτε εργαζόμενοι. Πρέπει να κάνει κοινωνικό κράτος αντί να ρυθμίζει την οικονομική διαδικασία.
Δυστυχώς, για το ΚΚΕ αυτά είναι ψιλά και σοσιαλδημοκρατικά γράμματα. Παρ’ όλο που το ίδιο απολύει, από άμβωνος κηρύσσει την απαγόρευση των απολύσεων. Προφανώς μόνο των άλλων, αφού «ένα είναι το κόμμα» και μοναδικό...

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010



ΠΕΤΟΥΣΑΝ ΣΤΑ ΟΡΙΑ.........

(από ΤΑ ΝΕΑ)

Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

ΠυρανίχνευσηΔαπανηρή και αναποτελεσματική
Μεγάλο κόστος εξοπλισμού και συντήρησης, κάμερες που γίνονται στόχος κυνηγών και άλλες ιστορίες πυροσβεστικής τρέλας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010



Πανάκριβα και αναποτελεσματικά αποδεικνύονται τα συστήματα πυρανίχνευσης, που υποτίθεται ότι προστατεύουν τη χώρα απέναντι στις πυρκαγιές. Χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, με κάθε νομαρχία να κάνει τις δικές της επιλογές, δαπανώνται τεράστια κονδύλια για υπερσύγχρονα συστήματα, τα οποία στην κρίσιμη στιγμή αποδεικνύονται ανεπαρκή και αναποτελεσματικά. Οπως απέδειξε και η πρόσφατη πυρκαγιά που έκανε στάχτη ένα από τα ωραιότερα δάση της χώρας, το φοινικόδασος της Πρέβελης στην Κρήτη, τα πανάκριβα συστήματα που τοποθετούνται σε πολλές περιοχές είτε δεν λειτουργούν είτε, όταν λειτουργούν, δεν είναι συνδεδεμένα με την Πυροσβεστική, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζονται «άχρηστα». «Στην Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας έχουμε εγκαταστήσει κάποια προγράμματα πυροπροστασίας στη Σιθωνία και στο Καϊμακτσαλάν στον Νομό Πέλλας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτά είναι ότι ο εξοπλισμός και η συντήρησή τους κοστίζουν πανάκριβα» σημειώνει ο κ. Κ.Κοκολάκης, προϊστάμενος Πολιτικής Προστασίας ΠεριφέρειαςΚεντρικής Μακεδονίας, και τονίζει ότι δεν είναι λίγες οι φορές που ασυνείδητοι κυνηγοί επιλέγουν τις κάμερες της πυροπροστασίας για να εξασκούνται στο σημάδι. Στην ερώτηση αν τελικά τα συστήματα αυτά αποδεικνύονται αποτελεσματικά ο κ. Κοκολάκης απαντά με τη φράση «μηδέν εις το πηλίκον» , ενώ προσθέτει ότι οι εθελοντικές ομάδες προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη βοήθεια στην ανίχνευση και στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών. «Δίνουμε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για κάμερες και αισθητήρες και δεν πληρώνουμε τα καύσιμα των εθελοντών που περιπολούν στις δασικές εκτάσεις» αναφέρει. Ανατολική Αττική Ενα πιλοτικό σύστημα πυροπαρακολούθησης λειτουργεί εδώ και λίγους μήνες και στην Ανατολική Αττική. Αποτελείται από πέντε κάμερες που έχουν τοποθετηθεί στον Βαρνάβα, στην Πάρνηθα, στην Πεντέλη, στο Λαύριο και στο όρος Πάνειο, νοτιοανατολικά του Υμηττού, και οι οποίες στέλνουν τα δεδομένα σε νομαρχία και Πυροσβεστική. Οπως αναφέρει ο κ. Γ. Καραμεσίνης, υπεύθυνος Πολιτικής Προστασίας στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής, πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα στο οποίο συνδυάζονται οι προηγμένες τεχνολογίες για την αντιμετώπιση έκτακτων συνθηκών. Το σύστημα έχει κοστίσει ένα εκατομμύριο ευρώ αλλά, όπως τονίζει ο κ. Καραμεσίνης, «είναι ακόμη καινούργιο και η αποτίμηση για τα οφέλη του θα γίνει στο τέλος του χρόνου». Δυτική Αττική Στη Δυτική Αττική λειτουργεί από τον Ιούνιο σύστημα πυρανίχνευσης με πέντε κάμερες για να παρακολουθεί 200 από τα 600 χιλιάδες στρέμματα δάσους της περιοχής. «Οι κάμερες διαθέτουν και μετεωρολογικό σταθμό και έχουν εγκατασταθεί στα Γεράνεια, στον Κιθαιρώνα, στον Μύτικα και στο όρος Πατέρας» αναφέρει ο κ. Ανδριανός Μιχάλαρος, αντινομάρχης Δυτικής Αττικής και υπεύθυνος Πολιτικής Προστασίας, και προσθέτει ότι το συνολικό κόστος έχει ανέλθει σε 880.000 ευρώ, που καλύφθηκε από το πρόγραμμα Κοινωνία της Πληροφορίας. Σχετικά με την αποτελεσματικότητα του συστήματος ο κ. Μιχάλαρος διαβεβαιώνει ότι έχει μέχρι στιγμής συμβάλει στην έγκαιρη ανίχνευση πέντε μικροπυρκαγιών. Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/
Ερωτήσεις: Τι συμβαίνει στον Εθνικό Δρυμό; Αν δεν "έχωναν" την πυροπροστασία θα έπαιρναν το GIS;
Γιατί δεν υπήρξε κεντρικός σχεδιασμός αλλά αφέθηκε ο πάσα εις με "λαική ψήφο βαφτισθείς ως ικανός" να αγοράζει τεχνολογία ; Πριμοδοτήθηκε έτσι η... αδιαφάνεια; κοκ..

Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

Τι δουλειές έχω κάμει μέχρι τώρα στη ζωή μου....

1Στο καφενείο Στέφανου Παπαδάκη

2Στη διαλογή του ΠΡΟΠΟ

3Εργάτης σε μεταφορική εταιρεία στη Θεσσαλονίκη

4Επιστάτης στην ανάπλαση του Σειχ Σου

5Επιστάτης στις εργασίες του Πρεβεντόριου και του πλάτανου του Αζωγυρέ।

6Στην Interamericαν(ασφάλειες και Α/Κ που ως κύριο ζητούμενο ήταν η τιμιότης...και ασφαλώς δεν με κυνηγά κανείς και ούτε κρύβομαι απο κανένα και ούτε ξύλο έφαγα)

7Σε χρηματηστηριακή εταιρεία ως εταίρος

8Δασολόγος στη Ρόδο και στα Χανιά

Και φυσικά κάθε χρόνο μαζεύω ελιές, τις ελιές μας, για σαράντα χρόνια τώρα.

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010


Η επιστημονική άποψη για την Πανσέληνο
Η Σελήνη φτάνει στο μισό της περιστροφής της γύρω από τη Γη, δείχνει την πλευρά της, που φωτίζεται από τον Ήλιο, και φαντάζει στον ουρανό σαν ολοστρόγγυλος φωτεινός δίσκος, ως Πανσέληνος. Από τον ήλιο η Σελήνη φαίνεται σαν να βρίσκεται πίσω από τη γη.Η Σελήνη έλκει τη Γη, όπως βέβαια και η Γη πολύ περισσότερο τη Σελήνη. Το αποτέλεσμα αυτής της αμοιβαίας έλξης είναι οι παλίρροιες, φαινόμενο που παρατηρείται κάθε έξι ώρες, είτε η Σελήνη βρίσκεται από τη μία πλευρά του πλανήτη μας είτε από την άλλη. Αυτή είναι η μόνη μεγάλη και σημαντική επίδραση της Σελήνης στον πλανήτη Γη, σύμφωνα με τους επιστήμονες.Η Πανσέληνος του Αυγούστου έχει ένα χαρακτηριστικό, που την κάνει να ξεχωρίζει. Το διαφορετικό, δικό της χρώμα. Ειδικά λίγο μετά την ανατολή της, αλλά και προς τη δύση της.Όπως εξηγεί ο διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής Αναστάσιος Δαπέργολας, «η Σελήνη τον Αύγουστο, όταν μεσουρανεί, δηλαδή όταν βρίσκεται στο μέγιστο ύψος, δεν φθάνει πολύ ψηλά πάνω από τον ορίζοντα, το φως της φθάνει σε εμάς διατρέχοντας μεγαλύτερο πάχος ατμόσφαιρας με αποτέλεσμα να διαχέεται και να απορροφάται το κυανό τμήμα του χρώματός της και να φθάνει στα μάτια μας πιο έντονο το κόκκινο».Όσο για την αίσθηση ότι το αυγουστιάτικο φεγγάρι είναι μεγαλύτερο και φωτεινότερο, ο κ. Δαπέργολας εξηγεί ότι αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι το τόξο που διαγράφει η Σελήνη είναι μικρότερο και πιο κοντά στον ορίζοντα, οπότε μας φαίνεται πιο μεγάλο, αν και στην πραγματικότητα, όπως διευκρινίζει ο καθηγητής, η Σελήνη το καλοκαίρι έχει μικρότερη φυσική διάμετρο απ' ότι τον χειμώνα.«Ένας άλλος λόγος είναι ότι το καλοκαίρι ο ουρανός είναι πιο καθαρός, οι άνθρωποι βρίσκονται στην εξοχή ή στα μπαλκόνια τους με πιο χαλαρή διάθεση και παρατηρούν την πορεία του φεγγαριού στον ουρανό και το συγκρίνουν με ανθρώπινα κατασκευάσματα θαυμάζοντας το μεγαλείο της Δημιουργίας» σημειώνει και προσθέτει: «Η σημερινή Πανσέληνος θα ξεκινήσει, για την Ελλάδα, την πορεία της στον αυγουστιάτικο ουρανό νωρίς το απόγευμα, έτσι «η ακριβής ώρα της πανσελήνου θα είναι στις 08:05 το βράδυ. Δηλαδή, την ώρα εκείνη το φαινόμενο θα βρίσκεται στην πλήρη εξέλιξή του, αν και συνηθίζουμε να λέμε ότι έχουμε Πανσέληνο καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας».Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr
Η αυταπάτη των κεκτημένων
Παντελής Καψής

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010
ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ένας ξένος αρχιτέκτονας, ο Χοσέ Αθεμπίγιο, για να μας πει το αυτονόητο. Οτι δηλαδή δεν είναι δυνατόν να κάνουμε ολόκληρο το Ελληνικό πάρκο. ΑΝ το κάναμε, θα ήταν το μεγαλύτερο πάρκο στον κόσμο, υπερδιπλάσιο από το Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης, εξωφρενικά ακριβό για να συντηρηθεί και με αμφίβολη κοινωνική χρησιμότητα. ΑΝ κανείς αμφιβάλλει για το τελευταίο, αρκεί να δει το παράδειγμα του Υμηττού. Πρόκειται για το μεγαλύτερο φυσικό πάρκο, σε απόσταση λεπτών από τη μισή Αθήνα και μόνο ορισμένες Κυριακές τον χρόνο φιλοξενεί σχετικά ικανοποιητικό αριθμό επισκεπτών. ΜΙΑ και μιλάμε για τον Υμηττό βέβαια, το πραγματικό σκάνδαλο είναι ότι σιγά-σιγά όλο και κάποιο κορφοβούνι του χτίζεται. Γι΄ αυτό όμως δεν είδαμε κανέναν δήμαρχο να κάνει απεργία πείνας. Εχουν την τάση, βλέπετε, να τα βάζουν με το κράτος και σπανίως με τα συμφέροντα ιδιωτών- ιδίως αν ψηφίζουν. Το Ελληνικό φυσικά δεν είναι το μόνο παράδειγμα άρνησης της πραγματικότητας. Πριν από λίγες ημέρες η υπουργός Παιδείας, μέσα σε κλίμα γενικής συναίνεσης, ανακοίνωσε ότι μειώνει τις απουσίες για την τελευταία τάξη του Λυκείου έτσι ώστε να σταματήσει το αποκαρδιωτικό φαινόμενο των έρημων αιθουσών όσο πλησιάζουν οι Πανελλαδικές. ΑΛΛΑ βέβαια οι μαθητές πολύ καλά κάνουν και δεν πάνε σχολείο. Αφού το μέλλον τους εξαρτάται από το φροντιστήριο, γιατί να τους ταλαιπωρούμε με άχρηστες παρουσίες; ΣΕ κάθε περίπτωση, αν για οποιονδήποτε λόγο έχει αχρηστευτεί το σχολείο- είτε επειδή αδιαφορούν οι καθηγητές είτε επειδή οι μαθητές απαξιώνουν ό,τι τους παρέχεται δωρεάν- πιστεύει κανείς ότι η κατάσταση διορθώνεται με μια διοικητική απόφαση; ΤΟ αποκορύφωμα ωστόσο αυτής της λογικής μπορεί να το δει κανείς στην προσφυγή νομικών και συνδικαλιστών στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά του μνημονίου. Ορισμένα ζητήματα είναι προφανώς νομικά- για παράδειγμα, αν απαιτείται πλειοψηφία 150 ή 180 βουλευτών για την ψήφισή τους. ΤΑ περισσότερα ωστόσο αφορούν τελικώς τον δίκαιο ή άδικο χαρακτήρα των μέτρων και την προστασία του επιπέδου ζωής των υπαλλήλων του Δημοσίου και των συνταξιούχων. ΘΑ περίμενε κανείς ότι αυτά είναι κατ΄ εξοχήν πολιτικά ερωτήματα που δεν λύνονται με τους νόμους. Οτι όπως δεν θα γίνουμε πλουσιότεροι ως χώρα αν τα δικαστήρια εκδώσουν μια απόφαση ότι διπλασιάζονται όλες οι αμοιβές, έτσι και η προστασία των συντάξεων με τον νόμο θα είναι γράμμα κενό αν οδηγηθούμε στη χρεοκοπία. Ο Κέινς επισήμανε πρώτος την «αυταπάτη του χρήματος». Την αντίσταση δηλαδή όλων μας σε μια μείωση των ονομαστικών μισθών την ώρα που μπορεί να χάνουμε πολύ περισσότερα σε πραγματικές τιμές από την αύξηση π.χ. του πληθωρισμού. ΣΤΗχώρα μας η αυταπάτη του χρήματος θα μπορούσε να είναι και η αυταπάτη των κεκτημένων. kapsis@dolnet.gr
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/

Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010



Η Αφροδίτη της Μήλου ξαναλάμπει, αναγεννημένη, στο Μουσείο του Λούβρου

SKY PARK - Marina Bay Sands, Σιγκαπούρη
Αλλάξτε πολιτική τώρα. Βυθιζόμαστε!

Γρηγόρης Νικολόπουλος
Ημ/νία: 09:43 - 17 Αυγ 2010

Η εκτίναξη του spread των ελληνικών ομολόγων στο επίπεδο των 853 μονάδων είναι μια απόδειξη οτι δυστυχώς η κρίση δεν έχει ξεπεραστεί. Οι αγορές δεν είναι πρόθυμες να δανείσουν την ελληνική οικονομία διότι θεωρούν οτι έχει ακόμη πολύ μεγάλο ρίσκο και αποτιμούν αυτό το ρίσκο στα επιτόκια δανεισμού που επιβαρρύνονται με το τεράστιο αυτό spread.
Αυτό με λίγα λόγια σημαίνει οτι η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα ρευστότητας και μπορεί μεν το δημόσιο να χρησιμοποιεί τα χρήματα του μηχανισμού στήριξης για να ξεπληρώνει τις υποχρεώσεις του απο τα ομόλογα που λήγουν, όμως ο ιδιωτικός τομέας μπαίνει σε ενα νέο, πολύ χειρότερο κύκλο ασφυξίας απο αυτόν που είχαμε περάσει την άνοιξη. Καθώς το spread ανεβαίνει οι ελληνικές τράπεζες δεν μπορούν να βρούν χρηματοδότηση απο το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Συνεπώς δεν έχουν χρήματα για να δανείσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Η ασφυξία λοιπόν της αγοράς θα μεγαλώσει και τα προβλήματα ρευστότητας θα αυξηθούν αντί να υποχωρήσουν όπως ορισμένοι υπεραισιόδοξοι – μέλη της κυβέρνησης και οχι μόνο – πίστευαν.
Η έλλειψη ρευστότητας είναι αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα των ελληνικών επιχειρήσεων, ενα πρόβλημα που μεταφέρεται αυτομάτως μέσω της αγοράς προιόντων και υπηρεσιών, αλλά και μέσω της αγοράς εργασίας στους καταναλωτές. Το πρώτο σύμπτωμα αυτού του θανάσιμου οικονομικά προβλήματος είναι η αναβολή των πληρωμών μέσω της επιμήκυνσης της διάρκεια των μεταχρονολογημένων επιταγών. Σήμερα υπάρχουν επιχειρήσεις που πληρώνονται με επιταγές μεταχρονολογημένες απο 9 μέχρι και πάνω απο 12 μήνες. Οι ίδιες καλούνται λοιπόν να χρηματοδοτήσουν τη λειτουργία τους μέχρι να εισπράξουν, αφού οι τράπεζες δεν δίνουν δάνεια. Πόσες επιχειρήσεις έχουν δυνατότητα να λειτουργήσουν έτσι και για πόσο καιρό; Πολύ λίγες. Πολλές έχουν βάλει λουκέτο και ακόμη περισσότερες αντιμετωπίζουν την απειλή του κλεισίματος στους επόμενους μήνες. Τα λουκέτα σημαίνουν απολύσεις και ενργάι και επιτείνουν το πρόβλημα της ρευστότητας για τις υπόλοιπες επιχειρήσεις αφού αυτοί που κλείνουν αφήνουν χρέη στους υπόλοιπους που μένουν.
Έχουμε μπει δυστυχώς σε ενα πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα κύκλο ασφυξίας απο τον οποίο δεν πρόκειται να βγούμε αν δεν μειωθεί το spread και αν οι ξένοι επενδυτές δεν αποφασίσουν να μας ξαναδανείσουν. Όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει η ελληνική κυβέρνηση να αποδείξει οτι τα πράγματα βελτιώνονται και οτι η οικονομία μπαίνει σε κύκλο ανάπτυξης. Κάτι τέτοιο δεν είναι ορατό. Μπορεί η κυβέρνηση να μειώνει το έλλειμμα μη πληρώνοντας τις υποχρεώσεις της όμως αυτό βαθαίνει την ύφεση. Και καθώς το ΑΕΠ μειώνεται με ρυθμό 4% θα πρέπει το έλλειμμα να μειωθεί με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα ώστε ο δείκτης Έλλειμμα προς ΑΕΠ να βελτιωθεί. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα στον δείκτη Χρέος προς ΑΕΠ αφού το χρέος αυξάνεται και το ΑΕΠ μειώνεται. Και αυτοί είναι οι δείκτες που εξετάζουν οι ξένοι επενδυτές για να κρίνουν αν θα μας δανείσουν ή όχι. Όπως πάνε αυτοί οι δείκτες σήμερα, θα πρέπει να ξεχάσουμε τη χρηματοδότηση απο τις αγορές για πολύ καιρό ακόμη. Για να γλυτώσουμε απο αυτόν τον θανάσιμο κύκλο της ασφυξίας ελλείψει ρευστότητας πρέπει να περάσουμε αυτομάτως σε ανάπτυξη και αυτό δεν μπορεί να γίνει με τους φορολογικούς συντελεστές να αυξάνονται. Ο κ. Παπακωνσταντίνου ακολουθεί τη λάθος συνταγή για την οικονομία, μια συνταγή την οποία μπορεί να του την έχουν επιβάλει οι ξένοι ελεγκτές της τρόικας αλλά είναι καταστροφική για την χώρα. Αντί να αυξάνει τη φορολογική επιβάρρυνση θα έπρπεπε να τη μειώνει για να πάρει μπρος η κατανάλωση και να επιταχυνθεί η ανάπτυξη. Και πώς θα μαζέψει τα χρήματα για να κλείσει το δημόσιο έλλειμμα; θα αναρωτηθούν ορισμένοι.
Δυο λύσεις έχει: Να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες περισσότερο και να εξασφαλίσει μέσω της σωστής λειτουργίας των εισπρακτικών μηχανισμών την είσπραξη των φόρων. Αυτό που κάνει σήμερα με την αύξηση των φόρων χωρίς να έχει τους μηχανισμούς είσπραξης είναι να επιβαρρύνει μέχρι ασφυξίας τους εντάξει φορολογούμενους, αυτούς δηλαδή που πληρώνουν και να αυξάνει το μαύρο χρήμα που εισπράττουν αυτοί που δεν αποδίδουν τους αυξημένους φόρους. Εαν δε, μέσα στον πανικό του για να μαζέψει φόρους, επιτεθεί ξανά στην περιουσία, θα υπάρξει νέο κύμα φυγής κεφαλαίων στο εξωτερικό το οποίο θα διαλύσει το ήδη κλωνισμένο τραπεζικό σύστημα με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον τόπο.
Αν συνεχίσουμε έτσι, να ακολουθούμε αυτή την φορομπηχτική πολιτική, θα οδηγούμαστε σε ολοένα και βαθύτερο αδιέξοδο, μέχρι τελικής πτώσεως (που δεν θα αργήσει πολύ ακόμη).

Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Η υπευθυνότητα ανταμείβεται
Γράφει ο Γιάννης Λούλης
Στην ίδια τη Ν.Δ. πολλοί αμφισβητούν τις επιλογές της ηγεσίας. Όμως σιωπούν. Οι ίδιοι οι ψηφοφόροι της, με συντριπτικά ποσοστά, αποδοκιμάζουν την πορεία τού κόμματος.
"Καθώς, ενόψει της ΔΕΘ και ενός πιθανού ανασχηματισμού, κλείνει ένας χρονικός κύκλος, προκύπτει ένα κεντρικό ερώτημα: Τα πολιτικά μηνύματα που κυριαρχούν τώρα είναι κυρίως αισιόδοξα ή απαισιόδοξα; Κάθε απόπειρα απάντησης περνά μέσα από τη διαπίστωση ότι στη χώρα συγκρούονται και ανταγωνίζονται δύο ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις και στρατόπεδα. Η σύγκρουσή τους επικεντρώνεται στο «μνημόνιο», που αποτελεί τη σανίδα οικονομικής σωτηρίας του τόπου βραχυχρόνια και στερεής ανάπτυξης μακροχρόνια. Η ίδια σύγκρουση δημιουργεί νέες (πρωτοφανείς) διαχωριστικές γραμμές.
Από τη μια πλευρά βρίσκεται ο κορμός της δεξιο-αριστερής αντιπολίτευσης (Ν.Δ., ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και πιο «υπόγεια» ο ΛΑΟΣ) που επιδιώκει τη μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση με αιχμή του δόρατος το «μνημόνιο» και χωρίς επί της ουσίας να διαθέτει μια ολοκληρωμένη αντιπρόταση (ειδικότερα οι οικονομικές «προτάσεις» της Ν.Δ. είναι ένα μείγμα απλοϊκότητας και πολύπλοκης σύγχυσης). Τα κόμματα αυτά έχουν ήδη ξεκαθαρίσει πως θα δώσουν τη μάχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με λάβαρο την «ψήφο κατά του μνημονίου», ενώ η Ν.Δ. χαρακτηρίζει τον Γιώργο Παπανδρέου «πρωθυπουργό του μνημονίου» (που προφανώς δεν θα συνομολογούσε ο Σαμαράς, ο οποίος θα έλεγε «όχι» και στο ΔΝΤ -με αποτέλεσμα τη χρεοκοπία της χώρας!). Αρα, η πολιτική στρατηγική της δογματικής Αριστεράς και της «λαϊκής Δεξιάς» του Σαμαρά είναι κοινή. Όπως κοινή είναι και η λαϊκιστική ρητορική.
Στην άλλη όχθη, απέναντι από την αντιπολίτευση αυτή βρίσκεται η κυβερνητική παράταξη, με όλες τις παλινωδίες και αντιφάσεις της, που, όμως, φαντάζει (ειδικά ο Γιώργος Παπανδρέου και λίγοι αποφασιστικοί υπουργοί του) αποφασισμένη να εφαρμόσει το μνημόνιο. Αλλωστε, διαχειριζόμενη τις τύχες του τόπου, συνειδητοποιεί το αυτονόητο: Ότι η μη αποφασιστική εφαρμογή του μνημονίου θα οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία και εν τέλει στην εκβολή της χώρας από το ευρώ. (Όπως σημειώσαμε από τις στήλες αυτές, μελέτη με βάση οικονομικό μοντέλο της ολλανδικής τράπεζας JNB δείχνει ότι η υποτίμηση ενός νέου εθνικού νομίσματος της χώρας μας θα έφθανε το 80%, με τραγικές συνέπειες για την κοινωνία). Βεβαίως, στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν εστίες αντίστασης στις αλλαγές, έστω κι αν είναι μέχρι τώρα περιθωριακές. Υπάρχουν άτολμοι υπουργοί. Υπάρχουν λαϊκίζοντες βουλευτές. Υπάρχουν συνδικαλιστές ανδρωμένοι στις νοοτροπίες που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος της αβύσσου. Είναι απαράδεκτο να μην έχει ξεκινήσει το πρόγραμμα εξυγίανσης των ΔΕΚΟ. Να μην έχουν γίνει τομές στα οικονομικά της Υγείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Να μην έχουν κλείσει πλήθος άχρηστων οργανισμών, με ευθύνη των αρμοδίων υπουργών. Αλλωστε, η πιο επικίνδυνη εσωκομματική αντιπολίτευση στον Παπανδρέου είναι η απραξία κάποιων συνεργατών του.
Βεβαίως, στο ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος Παπανδρέου κυριαρχεί απόλυτα και οι πιο δημοφιλείς υπουργοί του είναι και οι πιο αποφασιστικοί. Επίσης θετικό είναι ότι σε κάθε σταυροδρόμι μεταρρύθμισης και σύγκρουσης με «ομάδες ισχύος», ο Παπανδρέου επέβαλε τις απόψεις του. Συνδικαλιστές και κομματάρχες που εκφράζουν το χθες δεν έχουν κοινωνική και πολιτική ισχύ. Θετικό είναι, επίσης, ότι η Αριστερά (με τον Φώτη Κουβέλη) αναζητεί νέους δρόμους μέσα από μια σύγχρονη ευρωπαϊκή φυσιογνωμία. Στις παρυφές της Ν.Δ. θα προκύψει ένα νέο κόμμα με πιο υπεύθυνη γραμμή. Στην ίδια τη Ν.Δ. πολλοί αμφισβητούν τις επιλογές της ηγεσίας. Όμως σιωπούν. Οι ίδιοι οι ψηφοφόροι της Ν.Δ., με συντριπτικά ποσοστά, αποδοκιμάζουν την πορεία του κόμματος. Η Ν.Δ. περιχαρακώνεται και συρρικνώνεται.
Συμπεραίνοντας: Είναι σίγουρα ένα αισιόδοξο μήνυμα ότι μια κυβέρνηση που συμπεριφέρεται υπεύθυνα (έστω και με αδυναμίες) παραμένει πολιτικά κυρίαρχη. Η υπευθυνότητα ανταμείβεται από μία κοινή γνώμη που, παρά την οργή της, δεν εγκαταλείπει την ωριμότητά της. Επίσης, έστω και ως μικροί παραπόταμοι, ξεπηδούν νέες υπεύθυνες δυνάμεις από τον χώρο της αντιπολίτευσης. Όμως, αν και τα αισιόδοξα μηνύματα είναι ισχυρότερα, αποτελεί τραγωδία για το πολιτικό σύστημα ειδικά η διολίσθηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε έναν ακραίο λαϊκισμό, συναντώμενη με τη δογματική Αριστερά στη δική της ακρότατη φάση. Βεβαίως στο γκρίζο πεδίο μεταξύ υπευθυνότητας και λαϊκισμού υπάρχουν ερωτήματα και ανησυχίες, διότι σχεδόν τα πάντα εξαρτώνται από την αποτελεσματικότητα και την τόλμη του κυβερνώντος κόμματος. Τα φορτία του τελευταίου είναι δεδομένα. Και οι προκλήσεις μέγιστες. Το κόστος της αποτυχίας για τις δυνάμεις που εκφράζουν την υπευθυνότητα θα είναι δυσβάστακτο για τον τόπο. Και θα το αντιληφθούμε, μόνο αν το βιώσουμε με πρωτοφανή σκληρότητα στην περίπτωση που δεν θα εφαρμόσουμε όσα ζητούν οι εταίροι μας.
www.johnloulis.gr
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ .... ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ;;; (ΑΝ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΠΑΚ,ΣΟΥΗΔΙΑ 1971)
ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΑΠΟΨΗ ΕΝΩ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΈΠΕΤΑΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ; ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΜΠΕΔΩΝΟΥΝ;
ΠΟΤΕ ΑΝΕΣΤΑΛΛΗΣΑΝ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ; Ο ΜΠΕΡΙΑ ΠΕΘΑΝΕ.
Η ΕΠΩΝΥΜΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ Η ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΣΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΓΝΩΜΗΣ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΕΙΑΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕ ΟΧΕΤΟΥΣ ΑΝΩΝΥΜΩΝ-ΠΛΗΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ, ΛΙΓΟ ΚΑΙ, ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ;
Η ΚΙΣΑΜΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΤΕΞΕΙ ΠΟΛΛΑ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ. Ο ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΣ ΛΑΪΚΙΣΜΌΣ।
ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ, ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΛΑΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΚΟΡΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΕΚ-ΦΟΒΙΕΣ, ΜΉΝΥΣΕΙΣ ΔΥΟ, ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ.
ΑΣ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΜΗ ΜΙΖΕΡΟΣ ΣΕ ΜΗΝΥΣΕΙΣ (ΑΥΤΟΣ Ή.... ΑΥΤΟΣ).
ΜΕ ΤΟ ΛΑΙΚΙΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΨΟΥΜΕ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ।
ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΟΙ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΤΑ ΧΑΝΙΑ.
Η "ΙΤΑΛΙΚΗ" ΚΑΙ Η ¨ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ" ΓΕΝΝΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΕΧΕΙ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΧΑΛΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗΝ ΧΡΕΟΚΩΠΙΑ.ΑΥΤΟΙ ΔΙΟΙΚΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΕΣΗ. ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΥΣ, ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟ.
ΑΛΛΑ Η ΙΤΑΛΙΑ ΕΙΧΕ ΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΤΑΛΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΕΜΕΙΣ ;
ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΝΤΑΙ ΟΙ... ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.... ΛΕΟΝΤΕΣ।
ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΣΥΝΘΕΣΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΕΛΟΣ:
ΑΣ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΥΝ ΚΑΛΑ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΙΣΑΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ.................................. ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΚΑΙ........ ΤΟΝ ΘΟΡΥΒΟ
. ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΚΡΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ/ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΝΑ ΤΙΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΒΑΣΑΝΙΣΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΑΘΗΜΕΝΟΥ ΣΑΣ, ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΑΡΧΗΓΟΥ.
ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΞΕΡ ΣΤΗΝ Τ.Α ΟΥΤΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΔΕΝ ΠΛΕΝΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ!
ΘΕΩΡΩ ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΊΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΥΔΙΑΚΡΙΤΟΥΣ ΟΧΕΤΟΥΣ.
ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ.
Γ.ΦΩΤΑΚΗΣ

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010



χίλιες λέξεις!!

Γιγάντιο προϊστορικό πτηνό είχε ράμφος σαν τσεκούρι
Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010




Ένα πτηνό βάρους 40 κιλών, που ζούσε στην περιοχή της σημερινής Αργεντινής πριν από έξι εκατ. χρόνια, σκότωνε τη λεία του χρησιμοποιώντας το ογκώδες ράμφος του σαν τσεκούρι, αποκαλύπτουν ανατομικές αναλύσεις και προσομοιώσεις στον υπολογιστή.Το Andalgalornis, ένα από τα λεγόμενα «πτηνά του τρόμου» που ζούσαν στη Νότιο Αμερική, «δεν μπορούσε να αναμετρηθεί ευθέως με τη λεία του. Έπρεπε να στέκεται χοροπηδώντας σε μια απόσταση ασφαλείας και να επιτίθενται με ραμφίσματα σαν τσεκουριές» εξηγεί ο Λόρενς Ουίτμερ του Κολεγίου Οστεοπαθητικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.Το πουλί, με ύψος γύρω στα 1,4 μέτρα, ακολουθούσε μια τακτική «επίθεσης και υποχώρησης [...] προσπαθώντας να σκοτώσει το ζώο και να το καταπιεί ολόκληρο, αν μπορούσε, ή να χρησιμοποιεί το ράμφος και τους ισχυρούς μύες του λαιμού για να κόψει κομμάτια σάρκας».Τα συμπεράσματα της ανατομικής μελέτης και της προσομοίωσης του ράμφους με λογισμικό μηχανικής βρίσκονται σε απόλυτη συμφωνία, επισήμανε ο Δρ Ουίτμερ.Το γιγάντιο ράμφος του Andalgalornis ήταν κούφιο -όπως τα οστά των περισσότερων πτηνών- παρόλα αυτά όμως ήταν ιδιαίτερα ισχυρό στον προσθιοπίσθιο άξονα. Πιθανότατα, όμως, δεν θα άντεχε απότομες κινήσεις αριστερά-δεξιά.Στην ίδια περιοχή ζούσε ένα ακόμα μεγαλύτερο «πτηνό του τρόμου», το Titanis, το οποίο μάλιστα πρόλαβε να επεκταθεί και στη Βόρειο Αμερική, πριν τελικά εξαφανιστεί.Η μελέτη δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική επιθεώρηση PLoS ONE.Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr

Τον διέγραψαν και δεν μπήκαν στον κόπο ούτε καν να τον πάρουν στο τηλέφωνο। "Από μας το 'μαθε" είπε ο Δημήτρης Τάκης."Τι λέτε ρε παιδιά! Δεν......το ξέρω. Δεν με πήρε κανείς στο τηλέφωνο".Δεν ήξερε. Δεν ρώταγε;...
Εδώ Δήμαρχοι διαγράφουν δεν θα διέγραφε ο Σαμαράς;
Η ανάρτηση δεν θρηνεί την συγκεκριμένη διαγραφή αλλά την .... αναπαραγωγή της μη εσωκομματικής Δημοκρατίας στα κόμματα, οριζόντια.
ΚΟΧΛΙΑΣ (του Αρχιμήδη),εστί, και γιατί κοχλίαςΕίναι ο κοχλίας που πιστεύουμε ότι ανακάλυψε ο Αρχιμήδης। Ονομάζεται και κοχλίας του Αρχιμήδη καθώς και υδρόβιδα.Αποτελείται από ένα στεγανό κύλινδρο, που μέσα του περιστρέφεται ένας άξονας. Ο άξονας, φέρει περιμετρικά του ένα σπείρωμα. Καθώς γυρίζει ο άξονας, ανυψώνει το νερό.Χρησιμοποιούνταν για την ανύψωση του νερού από ποτάμια για την άρδευση των χωραφιών.(Μεταφορικά είναι οι διεργασίες που συντελούνται μεν σε ελεγχόμενους τόπους με ένταση με πειθώ με διάλογο με ιδιοπροσωπία με αυτοτέλεια με ικανότητα με πόνο με πίεση με μελαγχολία αλλά με δημιουργικότητα και αποτέλεσμα, με ελπίδα στη σοφία της κάθε έννοιας που έρχεται απο τον κάθε ξεχωριστό συμμέτοχο
।Γιαννης Φωτάκης

Der Spiegel: Σε "σπιράλ θανάτου" η Ελλάδα
«Η Ελλάδα μπαίνει σε σπιράλ θανάτου» αναφέρει άρθρο του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, επικαλούμενο τις εντάσεις στη χώρα την ώρα που τα μέτρα λιτότητας… εκπυρσοκροτούν। «Τα μέτρα που υποτίθεται ότι θα διόρθωναν τα προβλήματα της Ελλάδας, λαβώνουν την εγχώρια οικονομία। Τα καταστήματα κλείνουν, τα φορολογικά έσοδα υποχωρούν και το ποσοστό ανεργίας έχει αναρριχηθεί στο ασύλληπτο 70% σε ορισμένες περιοχές. Οι απογοητευμένοι εργαζόμενοι απειλούν με νέες απεργίες», αναφέρει το δημοσίευμα. Τα δυσμενή προγνωστικά γίνονται παρά τις τεράστιες προσπάθειες της Αθήνας να εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά της χώρας. Τα δρακόντεια μέτρα λιτότητας οδήγησαν σε μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κατά –το σχεδόν απίστευτο- 39,7% αλλά και σε περιορισμό των κυβερνητικών δαπανών κατά 10%, ποσοστό που υπερβαίνει τις απαιτήσεις των Ε.Ε. και ΔΝΤ, σημειώνει η Der Spiegel. «Το πρόβλημα είναι ότι στο μεταξύ, τα μέτρα της κυβέρνησης επηρέασαν κάθε πτυχή της ελληνικής οικονομίας. Η αγοραστική δύναμη συρρικνώνεται, η κατανάλωση κάνει βουτιά, ενώ χρεοκοπίες και άνεργοι βρίσκονται σε αυξητική τροχιά. Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της Ελλάδα συρρικνώθηκε κατά 1,5% στο β’ τρίμηνο του τρέχοντος έτους. Τα φορολογικά έσοδα, που χρειάζεται απεγνωσμένα η χώρα για να σταθεροποιήσει τα οικονομικά της, υποχωρούν. Ένα μίγμα φόβου, απελπισίας και οργής επωάζεται στην ελληνική κοινωνία».


Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010

Το κείμενο που ακολουθεί έχει δημοσιοποιηθεί από τον Κοχλία αλλά και τους Νέους Ορίζοντες. Δεν είχε όμως την ίδια τύχη και στα ΧΝ. Ασφαλώς γιατί υπογραμμίζει τις "κωλοτούμπες " του εκλεκτού τους μπροστά στο μεγάλο συμφέρον.
Τις ενδομητσοτακικές έριδες που εδράζονται στη δεκαετία του 1960ας ψάξουν άλλοι να τις βρουν.. Η Διεύθυνση Δασών Χανίων απαντά το πρωί, για να δούμε ποιός φυλάσσει το Λαφονήσι: Αυτοί που θέλουν την αξιοποίηση του οικιστικά, δηλαδή παντοτινά , ή αυτοί που εφαρμόζουν τους Νόμους.
Τι έγινε με τον Σάρρα;
Τί έγινε με την λιμνοδεξαμενή της Λίμνης;
Αφιερώνεται στα ΧΝ.

"Μας έλεγαν…
Πριν οι οκτώ Δήμαρχοι ….:
«Όπως είναι φανερό, ένα τέτοιο έργο δεσμεύει ολοκληρωτικά υπέρ μιας εταιρείας ή τρίτων σε μόνιμη βάση ένα σημαντικό πλουτοπαραγωγικό μας πόρο, το αιολικό μας δυναμικό, και καταστρέφει σημαντικές εκτάσεις μας ιδιαιτέρου φυσικού κάλους, χωρίς να συμβάλει ούτε στην ανάπτυξη της περιοχής μας, ούτε στη απασχόληση, ούτε στη κάλυψη των αναγκών μας και των αναγκών της Κρήτης σε ενέργεια.»
Και συνέχιζαν στα ώτα των υπηκόων τους: «Έργα τέτοιας έκτασης και με τέτοιες επιπτώσεις στην περιοχή μας δεν μπορούν να αποφασίζονται και να σχεδιάζονται από αποκλειστικά ιδιώτες …» (ΧΝ 30 Απριλίου 2010, χωρίς να πειραχτεί ούτε η ορθογραφία…) και υποτίθεται είχαν υποβάλλει ένσταση…ποιοι ήταν οι οκτω;(ΧΝ7/4/2010)
Πριν η Ρόζα Νέρα:
«Ανεμογεννήτριες, Γιγάντιες για να κερδίζουν οι εταιρείες ή μικρές μονάδες για τις ανάγκες της κοινωνίας; Ανανεώσιμες πηγές κέρδους..»
Τώρα οι Δήμαρχοι είναι θετικοί στο επενδυτικό σχέδιο της (ιδιωτικής) εταιρείας… για 80 ανεμογεννήτριες στα Χανιά..
Τώρα, μόλις τέσσερεις μήνες μετά, ψελλίζουν ότι δεν κινδυνεύει με δέσμευση ο πλουτοπαραγωγικός πόρος.. και…. οι σημαντικές και ιδιαιτέρου κάλους και οι αιματοβαμμένες και οι ακροπόλεις και τα νερά και ο αέρας…
Αντί πινακίου φακής, και κάτι παραπάνω, για να το παίζουν παράγοντες στις «φτιαγμένες» από το λαϊκισμό και την αγιογράφηση (ιδίως ορισμένων) μικρές κοινωνίες που θα ήθελαν να διαπλεχθούν με κάτι μεγάλο.
Και όμως ο τόπος αυτός, ο Νομός Χανίων, μεγαλούργησε όταν είχε ηγεσία που σχεδίαζε για το κοινωνικό όφελος και όχι το ατομικό.
Τώρα οι «ηγέτες» μετρούν με τον πήχη το πολιτικό όφελος τους και όχι μόνο.
Για τους άλλους, του κινήματος, τώρα προέχουν οι διακοπές ο αγώνας μπορεί να περιμένει, εξάλλου όλες οι επαναστάσεις χειμώνα ξεκίνησαν.
Αυτό όμως που δεν φαντάζεται κανείς είναι οι δυσκολίες των οικολογικών παρεών να αρθρώσουν λόγο. Δεν ήταν ποτέ πολιτική η υιοθεσία του κάθε αιτήματος. Συνδικαλισμός ίσως, πολιτική όμως όχι. Με τι να συμφωνήσουν με τα αιτήματα των Δημάρχων του Απριλίου ή του Ιουλίου;
Την πολιτική πολύ εμίσησαν τον λαϊκισμό όμως ουδείς.
Για τούτο χρεοκοπήσαμε και σαν τοπικές κοινωνίες και σαν χώρα.
Αν αυτά είναι τα φρούτα της αποκέντρωσης τότε χρειάζεται και Καλλικράτης Νο 2.
Να ξεκαθαρίζουμε, είμαι αναφανδόν υπέρ των ΑΠΕ και βίαια, το μέτωπο είναι με τον λαϊκισμό.
ΙΦ

ΥΓ: Φαντάζεται κανείς, αφού πήραν το ΟΚ από τους μικρούς Δημάρχους (οι μεγάλοι είναι οι Καλλικράτιοι) να εξαγοράσουν την Αιολική Μουσούρων (του Αποπηγαδίου.।); Που θα χωρέσουν όλοι αυτοί; "
Είπε κάποιος από τους Δημάρχους για εταιρείες ΑΠΕ λαϊκής βάσης;
Μήπως είπε για επίλυση του ιδιοκτησιακού ζητήματος;
Όχι ασφαλώς, γατί πως θα παρίσταται μάρτυρας σε επιτροπές επί υποθέσεων όπως στο κεδροδάσος........

Τρίτη, 17 Αυγούστου 2010



Μήπως η βάρκα πετά;

Μήπως είναι χαρταετός;

Είναι το Κουφονήσι και τα νερά του!!!!!

Δεν ταιριάζουν στην Κίσαμο …

Πολύς κόσμος, ντόπιοι και ξένοι, προτίμησαν και φέτος την πανέμορφη και φιλόξενη Κίσαμο για διακοπές. Δυστυχώς εικόνες σαν κι’ αυτές δημιουργούν αρνητικές εντυπώσεις και σχόλια που δεν μας ταιριάζουν. Αλήθεια, είναι τόσο δύσκολο να τοποθετηθούν καλαίσθητα δοχεία απορριμμάτων στις υπάρχουσες (από το 1984 !) θέσεις στη παραλία, ώστε να προδιαθέτουν θετικά τους πάντες; Πόσο κοστίζει η τοποθέτηση σύγχρονων δημοτικών ντούζ στις παραλίες της Πλάκας και του Τελωνείου (στα σημεία που δεν δραστηριοποιούνται ιδιώτες) και όχι μόνο, με σχετικές πινακίδες για οικονομία νερού και προστασία του περιβάλλοντος; Γιατί τόση εγκατάλειψη στα δημοτικά αφοδευτήρια (καλλίτερα να είναι κλειστά), τη περιοχή γύρω από το Θεοχαράκειο, κλπ. Φαίνεται ότι η Δημοτική αρχή είναι απασχολημένη με τα μεγάλα έργα (!) και η καθημερινή εμφάνιση της πόλης είναι λεπτομέρεια (αν και ήταν προτεραιότητα στις εξαγγελίες).

ΚΣΧ
Μπυρο-παιδεία
Όταν ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας οδηγούσε τα στρατεύματά του στην Ευρώπη και κατακτούσε περιοχή προς περιοχή, η μπύρα έπαιξε σημαντικό ρόλο. Ο στρατηγός κατάλαβε γρήγορα τη θρεπτικότητα του «ζωμού από κριθάρι» και προμήθευε τα στρατεύματά του με αυτό. Αλλά ακόμα και μετά την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μπύρα δεν εξαφανίστηκε από το προσκήνιο γιατί σε πολλές περιοχές της Ευρώπης είχε γίνει ήδη γνωστό και αγαπημένο ποτό.
Από Τον Γιώργο Ιορδανίδη
Π. Τατούλης: Ο Καραμανλής έφερε το ΔΝΤ στη χώρα
"Η" Online 14/8 09:53
Ο πρώην υπουργός τονίζει πως «ο κ. Σαμαράς πρέπει να αντιληφθεί ότι το μεγάλο κληροδότημα της γαλάζιας διακυβέρνησης είναι ότι ενέγραψαν στο γενετικό υλικό της παράταξης την ανικανότητα και τη διαφθορά
Πρόσκληση συστράτευσης με τα υγιή όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ? κύτταρα της κοινωνίας, να στηρίξουν μια διαφορετική πολιτική νοοτροπία, απορρίπτοντας το πελατειακό κράτος και διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον, απευθύνει ο κ. Π. Τατούλης.
Στη συνέντευξη που παραχωρεί στο «Εθνος της Κυριακής» ο υποψήφιος περιφερειάρχης Πελοποννήσου παρουσιάζει τους στόχους που έχει θέσει για την περιφέρεια και υπεραμύνεται της επιλογής του να διεκδικήσει το αξίωμα ως ανεξάρτητος υποψήφιος.
Κατηγορεί τις κυβερνήσεις Καραμανλή ότι παρέλαβαν μια κρίσιμη κατάσταση και διέλυσαν όποιον εναπομείναντα θεσμό, απορρίπτει το επιχείρημα του κ. Σαμαρά ότι το ΠΑΣΟΚ έφερε στη χώρα το ΔΝΤ και για τον κ. Γιώργο Παπανδρέου σημειώνει ότι «με τον 'Καλλικράτη' βάζει το πρώτο αναγκαίο θεμέλιο στο εγχείρημα της διαρθρωτικής ανασυγκρότησης».
Πρωθυπουργέ, η κατάσταση συνεχίζει να είναι κρίσιμη και δεν θέλει φούμαρα

Άγγελος Στάγκος
Ημ/νία: 08:49 - 17 Αυγ 2010
Άγνωστο αν ο πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται πλήρως την κατάσταση της οικονομίας, κρίνοντας από τις παριανές δηλώσεις του, αλλά σίγουρα την καταλαβαίνουν τα στελέχη του οικονομικού του επιτελείου. Καταλαβαίνουν δηλαδή (και ο υπογράφων το γνωρίζει από πρώτο χέρι) ότι έχουμε μεγάλο δρόμο να διανύσουμε και τα πολύ δύσκολα είναι μπροστά μας.Με λίγα λόγια, το μέλλον εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά αβέβαιο και το παρόν ανησυχητικά οδυνηρό, όσο και αν οι έλληνες προσπαθούν να ξεχάσουν στα νησιά και τις παραλίες. Σε βαθμό που σε κάνει να αναρωτιέσαι που είναι αυτή η περιβόητη ύφεση.
Και όμως υπάρχει η ύφεση. Στο 3,5% έφτασε στο δεύτερο τρίμηνο και στο 4% επιμένει ότι θα φτάσει η Τρόϊκα, παρά τις κάπως πιο αισιόδοξες προβλέψεις των δικών μας. Όπως υπάρχει και θεριεύει η ανεργία με οπροοπτική να φτάσει σε πρωτοφανείς διαστάσεις και αυτό είναι το χειρότερο. Γιατί είναι γεγονός ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ σκούρα στην πραγματική οικονομία, δηλαδή στον ιδιωτικό τομέα που βογκάει και τα βογκητά του ακούγονται όλο και πιο δυνατά. Οχι μόνο γιατί δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και να γίνει πιο ανταγωνιστικός, ούτε και εξαιτίας της πτώσης της κατανάλωσης, αλλά και γιατί η κυβέρνηση κινείται μετασξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, αφού από τη μία πλευρά είναι αναγκασμένη να μαζέψει λεφτά και από την άλλη πλευρά πρέπει να βρει τρόπους να βοηθήσει την επιχειρηματικότητα. Και προς το παρόν δείχνει προσηλωμένη στο πρώτο.
Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις έφυγαν οι ελεγκτές της Τρόϊκα αρχές Αυγούστου και παρά τα καλά τουςε λόγια, που δεν έκρυβαν όμως και τις μεγάλες ανησυχίες τους, τα spreads βρέθηκαν πάλι στον Θεό, ξεπερνώντας τις 800 μονάδες και ανάλογη ήταν και η πορεία των CDS. Η ερμηνεία είναι ότι οι αγορές δεν είναι αισιόδοξες για τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας να βγεί από το αδιέξοδο. Υπήρξε όμως και ένας ακόμη λόγος που λίγοι τον γνωρίζουν. Η ΕΚΤ έχει μειώσει τις εκταμιεύσεις προς τις ελληνικές τράπεζες, πιθανώς προς τις τράπεζες γενικότερα, καθώς ο Τρισε προσπαθεί να βρει την χρυσή τομή και το γεγονός αυτό ζορίζει έντονα το τραπεζικό σύστημα και φυσικά δεν επιτρέπει τη διοχέτευση ρευστότητας στην αφυδατωμένη αγορά.
Στο μεταξύ και το διεθνές περιβάλλον είναι περίεργο. Τα νέα από τις ΗΠΑ και την Κίνα προκαλούν προβληματισμό, ενώ από τη Γερμανία και την Γαλλία είναι πιο ενθαρρυντικά. Δεν ξέρουμε βέβαια ποια θα είναι η συνέχεια, ούτε και τις συνέπειες για την Ελλάδα, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν είχε αποκατασταθεί πλήρως η οικονομική τάξη στο υπόλοιπο κόσμο θα βοηθούσε και εμάς.
Με όλα αυτά είναι αντιμέτωπος ο Γ. Παπανδρέου εν όψει της εμφάνισής του στη Θεσσαλονίκη. Οι πληροφορίες λένε ότι διάφοροι, από συντεχνίες μέχρι ΠΑΜΕ τον περιμένουν με άγριες διαθέσεις. Τα μήντια άλλωστε φτιάχνουν κλίμα κατά την προσφιλή τους συνήθεια και του ζητούν να βρει ένα story προοπτικής και ελπίδας να πουλήσει στον κόσμο. Πολύ πιο σημαντικό όμως θα ήταν αν η κυβέρνηση θα μπορούσε να πείσει ότι αντιμετωπίζει αποφασιστικά και αποτελεσματικά την προκλητική φοροδιαφυγή, όπως ζητάει και η Τρόϊκα, και ταυτόχρονα δείξει ότι αναδιαρθρώνει προς όφελος του πολίτη τον κρατικό μηχανισμό. Αυτά και παράλληλα με μέτρα υπέρ της επιχειρηματικότητας θα δημιουργούσε το story της προοπτικής χωρίς διάφορα φούμαρα.

Δευτέρα, 16 Αυγούστου 2010





ΛΗΣΤΕΨΑΝ ΤΙΣ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΙΑΣ!...
Περίπου 10.000 ευρώ, όσες δηλαδή ήταν οι εισπράξεις του Σαββατοκύριακου, έκλεψαν άγνωστοι δράστες χθες το βράδυ στο Φαράγγι της Σαμαριάς. Τρεις άγνωστοι με καλυμμένα τα πρόσωπά τους και κρατώντας κυνηγετικές καραμπίνες πλησίασαν λίγο πριν τα μεσάνυχτα τον υπάλληλο του... Φαραγγιού που βρισκόταν στο φυλάκιο εισόδου στο Ξυλόσκαλο. Αφού τον χτύπησαν στο κεφάλι με το κοντάκι της μιας καραμπίνας τραυματίζοντάς τον ελαφρά, του έδεσαν τα χέρια και του απέσπασαν το κινητό του τηλέφωνο, τους φορητούς ασυρμάτους, καθώς και τα κλειδιά του χρηματοκιβωτίου. Ακολούθως, από το χρηματοκιβώτιο, αφαίρεσαν χρηματικό ποσό που προερχόταν από την πώληση εισιτηρίων εισόδου. Οι δράστες διέφυγαν ενώ ο φύλακας επικοινώνησε με την αστυνομία, η οποία διερευνά την υπόθεση. (fimotro)

Η Κινητοποίση ήταν εντυπωσιακή για το περασμένο της ώρας και το αιδέσιμο της ημέρας.

Η Δνση Δασών υπέστη πλήγμα στο βαθμό που ακόμη υπάρχουν νησίδες μη επαγγελματικής συμπεριφοράς σε κάποια επίπεδα.Δυστυχώς δεν είναι εύκολο να διεξέρχεσαι σε αντικείμενα όπως, η πολιτική επί των δασών,η πολιτική επί της πράσινης ανάπτυξης σε διεθνείς συμμετοχές, σε καθημερινότητα που συγκρούεται με τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, στη διαχείριση του Εθνικού Δρυμού αλλά και σε αστυνομικά καθήκοντα απέναντι σε ένοπλους και αποφασισμένους κακοποιούς.( την προηγούμενη Κυριακή υπήρξε τέτοια επαφή με καλάσνικοφ).

Και όμως σε κάποιους, στους αγροφύλακες του Καραμανλή και του Πολύδωρα (πραίτορες) ΣΗΜΕΡΑ,τους επιτρέπουν να ΚΑΘΟΝΤΑΙ πάνω σε αχρεωστήτως μισθούς....

Εντάξει.. λοιπόν.

Κυριακή, 15 Αυγούστου 2010


η λύτρωση του ύπνου
δεν ήρθε...... ELLI

Η καθημερινότητα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους δήμους και τις περιφέρειες
Άγγελος Στάγκος
astagkos@reporter.gr
Ημ/νία: 08:33 - 11 Αυγ 2010
Τα κόμματα ψάχνουν και ψάχνονται, λέει, για να βρουν υποψήφιους εν όψει περιφερειακών και δημαρχιακών εκλογών τον Νοέμβριο. Δεν γνωρίζουμε αν ψάχνουν για "κατάλληλους" υποψήφιους ή απλά για κομματικούς υποψήφιους, αλλά η μέχρι τώρα εμπειρία και οι εδραιωμένες αντιλήψεις των κομματικών επιτελείων μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μάλλον το δεύτερο συμβαίνει. Τα ελληνικά κόμματα άλλωστε συμπεριφέρονται όπως οι ελληνικές ομάδες. Σπανίως ρισκάρουν να εμπιστευθούν νέους παίκτες, αλλά από την άλλη πλευρά και η συντριπτική πλειοψηφία των νέων που ασχολήθηκαν τα τελευταία χρόνια με τα κοινά παιδια΄των κομματικών σωλήνων ήταν και είναι και δεν διακρίθηκαν ούτε πρόσφεραν τίποτα ιδιαίτερο.
Οι πολίτες όμως πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές είναι πολύ σημαντικές για τη ζωή τους, για την καθημερινότητά τους. Εδω και αρκετά χρόνια οι δήμοι έχουν σημαντικές αρμοδιότητες (όπως και οι νομαρχίες) και διαχειρίζονται πολύ μεγάλα ποσά. Συνήθως με αδιαφάνεια, χωρίς έλεγχο από μηχανισμούς και μήντια και υπό την αδιαφορία της κοινής γνώμης. Τα αποτελέσματα τα γνωρίζουμε, οι ΟΤΑ στην Ελλάδα ξεπερνούν σε διαφθορά όλους τους άλλους θεσμούς, ενώ η κακή διαχείριση έχει οδηγήσει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας πολλούς δήμους, αυξάνοντας ταυτόχρονα δημόσιο έλλειμμα και χρέος, χωρίς να προσφέρουν τις υπηρεσίες που θα έπρεπε στους δημότες. Στους δημότες που πληρώνουν μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ υψηλότατα δημοτικά τέλη.
Υποτίθεται ότι αυτό το αμαρτωλό καθεστώς θα αλλάξει κάτω από την πίεση της Τρόϊκα, την αδυναμία δανεισμού και την μεταρρύθμιση του Καλλικράτη. Για να το πιστέψουμε πρέπει να το δούμε και δεν αρκεί το γεγονός ότι οι περιφερειάρχες θα είναι "μικροί πρωθυπουργοί" όσον αφορά τις αρμοδιότητες. Θα πρέπει να είναι και τα κατάλληλα πρόσωπα, όπως βέβαια και οι δήμαρχοι. Πρόσωπα με διοικητικές ικανότητες, με γνώσεις και οράματα, αφοσιωμένοι στο έργο τους και πλαισιωμένοι από επιτελείς με ανάλογα προσόντα. Δεν θα είναι εύκολο το έργο τους, καθώς οι τοπικές κοινωνίες είναι βουτηγμένες σε δαιδαλώδη μικρο-συμφέροντα και ρουσφετολογία.
Αυτή τη φορά λοιπόν οι πολίτες καλούνται να ανοίξουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους και να ψηφίσουν τον καταλληλότερο κατά τη γνώμη τους υποψήφιο, ανεξάρτητα από το χρώμα του. Ο νικητής των εκλογών σε κάθε δήμο και κάθε περιφέρεια θα διαχειριστεί θέματα που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή τους. Οι έλληνες έχουν μάθει να χειροκροτούν ή να μέμφονται την κυβέρνηση, αλλά σε πολλά ουσιαστικά ζητήματα την ευθύνη και τον λόγο θα τον έχουν οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες. Οι δήμαρχοι και οι νομάρχες συνήθιζαν ως τώρα να κρύβονται πίσω από την κεντρική διοίκηση για τα λάθη, τις παραλείψεις και τα σκάνδαλα, παραπονούμενοι ότι δεν είχαν λεφτά γιατί το κράτος δεν έδινε αυτά που όφειλε. Μπούρδες. Λεφτά είχαν, αλλά έκαναν άθλια διαχείριση. Μυαλό και συνείδηση δεν είχαν, αλλά σπάνια οι δημότες ζητούσαν τέτοια προσόντα. Τρανά παραδείγματα η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, αλλά και πολλοί άλλοι δήμοι γύρω από τις δύο μεγαλουπόλεις.