Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

Τελικά είναι πίσω ή μπροστά μας το κραχ, όμοιου με το κραχ του 1929;


Όταν θα μας το πουν θα έχει συμβεί. Δεν μας το λένε και ας το βιώνουμε όλοι μας. Η ιστορία δεν γράφετε από τους πολλούς ούτε υπό τα όμματα των πολλών.


Η ομηρία της χώρας ξεκινά από παλιά για να μην πούμε ότι περιέχεται η εν σπέρματι...


Δεν απελευθερωθήκαμε το 1821. Μας απελευθέρωσαν οι "σύμμαχοι" με την γνωστή ναυμαχία. Εμείς δεν προκάναμε ένεκα της εμφύλιας ενασχόλησης των όπλων μας.


Αυτό σημαίνει αντανακλαστικά και ενοχικές συμπεριφορές, προτεκτοράτου


Και η κτήση που λέγεται Ελλάδα έπρεπε να σωθεί 1897, και το 1917, και να συμπολεμά στην Κριμαία , στην Αλβανία, , στο Ελ Αλαμέιν και στο Τομπρούκ στο Γράμμο και στη Κορέα.


Ποτέ οι πολεμικές δαπάνες μας δεν εξέπεσαν του χρέους, έστω λογιστικά.


Τα δάνεια της χώρας και η διανομή τους (διάβασε σχετικά Αγγελόπουλος και Μπελογιάννης) ανανεώνουν τα δεσμά.


Γιαυτό η χώρα δεν έπρεπε να αποκτήσει βιομηχανία. Μόνο τουρισμό.


Ούτε τράπεζα σπόρων παρά μόνο θερμοκήπια.


Ούτε Πανεπιστήμια παρά μόνο παραπαιδεία.


Ούτε ιστορική συνέχεια παρά μόνο θρησκοληψία.


Δεν ξέρω ποια αν θα σωθούμε. Εμείς πάντως "απαιτούμε να μας σώσουν" όπως το κάνουν αιώνες τώρα οι "σύμμαχοι". Το ότι δεν το κάνουν, μας έχει αιφνιδιάσει.
Πάντως η ιστορία της πτώχευσης Βενιζέλου/Μαρή το 1931 είναι ίδια με τη σημερινή.
Και τότε έφταιγαν τα τζάκια, και κυρίως, τότε ξεπήδησαν τα νέα τζάκια.
Όσοι ήξεραν....

ΙΦ.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου