Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Οικοσοσιαλισμός ή βαρβαρότητα ....
....μπορεί να είναι σήμερα το πρόταγμα ενός απελευθερωτικού κινήματος για την κοινωνία και τη φύση για να σωθεί ο πλανήτης μας, πιστεύει ο Γάλλος φιλόσοφος Σερζ Λατούς, ταυτόχρονα με την ανάπτυξη ενός μοντέλου οικολογικής επιστήμης και συμβιωτικής τεχνολογίας στο πλαίσιο της αποανάπτυξης.
Για τη σημερινή δραματική κατάσταση στην Ευρώπη που δημιούργησε το κυρίαρχο σύστημα ανάπτυξης με τις φούσκες, τονίζει πως μοιάζει με την περίοδο του Μεσοπολέμου, αλλά τότε εφαρμόστηκαν κεϊνσιανές οικονομικές πολιτικές, σήμερα μόνο τα ακροδεξιά κόμματα θέτουν ζήτημα φορολόγησης και ελέγχου των τραπεζών όπως στην Ουγγαρία αλλά και η Λεπέν, στοιχείο που κάποιοι θέλουν να αποκρύψουν.
Η Αριστερά στην Ευρώπη δεν μιλά γι' αυτά τα φαινόμενα. Το Μνημόνιο και να θέλουν δεν μπορούν να το πληρώσουν οι λαοί, ενώ αν η Ελλάδα είχε τη δραχμή μπορούσε να κάνει υποτίμηση και να αποτινάξει μεγάλο μέρος του χρέους.
Τον Σερζ Λατούς κάλεσε στο Ηράκλειο Κρήτης το Δίκτυο Συλλόγων Μεσαράς που ενεργοποιείται για την επίλυση των πολύπλευρα οξυμένων προβλημάτων και τον φιλοξένησε εκ μέρους του Δικτύου ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μιαμού - Λέντα «Ο Ασκληπιός».


Ο Κορνήλιος Καστοριάδης είχε εκφράσει την άποψη με υπόβαθρο την αρχαία ελληνική σκέψη, την επαναφορά της σχέσης αρμονίας κοινωνίας -φύσης, των αξιών του μέτρου, της φρόνησης κ.λπ. με βάση την άμεση δημοκρατία.
**Γνώρισα τον Καστοριάδη, αποτελεί μία από τις πηγές της φιλοσοφίας της αποανάπτυξης. Μίλησε κυρίως για την αποαποικιοποίηση του φαντασιακού της οικονομίας. Ο δεύτερος στοχαστής, ο Ιβαν Ιλιτς, ανέπτυξε την έννοια της συμβιωτικότητας - και τα δύο οδηγούν στην ιδέα της αυτονομίας. Η σύνθεση των δύο προηγούμενων απόψεων έγινε από τον Αντρέ Γκορζ, που εισήγαγε την Πολιτική Οικολογία και συνεχίζω εγώ. Επί 30 χρόνια ήταν σαν να μιλούσαν στην έρημο. Τώρα ήρθε η ώρα να κάνουμε κάτι, είναι σαν σιωπηλή άνοιξη.
Η πολιτική των μνημονίων εξαθλιώνει τους λαούς της Ευρώπης, ενώ οι τράπεζες και τα μονοπώλια πλουτίζουν. Μήπως πρέπει οι λαοί -και η Ελλάδα- φυσικά να μην πληρώσουν το Μνημόνιο;
* Αυτό το φαινόμενο είναι το τελευταίο αποτέλεσμα του συστήματος της κοινωνίας της ανάπτυξης. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 ανέβαιναν οι δείκτες ανάπτυξης, αλλά μετά ανέβαιναν οι δείκτες χωρίς ανάπτυξη, η ανάπτυξη είναι πλασματική. Ενα ορατό σημείο αυτής της πλευράς είναι ότι καταρρέει η τράπεζα της Αμερικής Lehman Brothers και πυροδοτεί όλη τη μετέπειτα ιστορία με τις φούσκες. Τώρα οι τραπεζίτες προσπαθούν να βάλουν τους λαούς να πληρώσουν το χρέος, αλλά αυτό το χρέος και να θέλεις να το πληρώσεις δεν πληρώνεται. Κάνουν σαν να μην καταλαβαίνουν για να σώσουν το σύστημα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου